علل بنیادین استفاده از کورتیکواستریید‌ها (کورتون)

در کمال تعجب دانسته‌های ما در خصوص اثرات دقیق تزریق مستقیم کورتیکواستروییدها در داخل مفاصل و بافت‌های نرم ناچیز است. به نظر می‌رسد استروییدهای موضعی با مکانیزم‌های زیر عمل می‌کنند: • سرکوب التهاب در بیماری‌های التهابی سیستمیک نظیر آرتریت‌روماتویید یا آرتریت پسوریاتیک، نقرس و غیره. تزریق داخل مفصلی کورتیکواسترویید‌ها به چندین روش سبب کاهش ارتشاح سلولی سینوویال و بیان سایتوکاین‌های پیش‌التهابی می‌شود.

• سرکوب دوره‌های تشدید التهاب در بیماری مفصلی دژنراتیو. دانش ما در خصوص پاتوفیزولوژی استئوآرتریت اندک است و یافته‌های بالینی قابل استناد در مورد انواع مفاصل آرتروزی که احتمال پاسخ به تزریق در آنها جود دارد، در دسترس نیستند؛ بنابراین اغلب تنها روش پی بردن به این مطلب درمان‌های تزریقی امپریکال یا تجربی هستند. • شکستن چرخه التهابی آسیب- ترمیم- آسیب که با ایجاد یک التهاب مداوم و خفیف در هنگام تشکیل اسکارهای نامطلوب از پروسه ترمیم بافتی و ایجاد اسکارهای عمقی ممانعت به عمل می‌آورد، اگرچه شواهد مستقیم اندکی به نفع این مطلب وجود دارند.

• حفاظت از غضروف. ممکن است استروییدها یک اثر حفاظتی مستقیم در متابولیسم غضروف و یا آثار متفاوت دیگری جدا از فعالیت ضد التهابی آنها داشته باشند (نظیر افزایش تولید سورفاکتانت مفصلی).

• اثر ضد دردی مستقیم. التهاب آبشار پیچیده‌ای از وقایع سلولی و مولکولی است. نقش اصلی التهاب در تاندونیت همواره موضوع مورد بحث بوده است و نویسندگان بسیاری استفاده از اصطلاحاتی نظیر تاندینوزب یا تاندینوپاتی را برای توصیف تغییرات پاتولوژیک ایجادشده، ترجیح می‌دهند. درد تاندونی ممکن است به جای نشأت گرفتن از پروسه التهابی (تاندینیت) یا گسیختگی ساختاری فیبرها (تاندینوز) ناشی از تحریک شیمیایی گیرنده‌های درد به واسطه گلوتامات، مادۀ P و کندروتین سولفات آزاد شده از تاندون آسیب‌دیده باشد. کورتیکواستروییدها (و شاید بی‌حس‌کننده‌های موضعی) ممکن است در ممانعت از رهاسازی واسطه‌های شیمیایی زیان‌آور و یا کاهش عملکرد درازمدت گیرنده‌های موضعی درد دخیل باشند؛ همچنین در شرایط آزمایشگاهی، کوتیکواستروییدها در جلوگیری از انتقال درد در طول فیبر های C غیرمیلینه به طریق فعالیت مستقیم غشایی مؤثر بوده‌اند.

آیاPRP سرطان زا است؟

 

آیاPRP سرطان زا است؟

خیر به چند دلیل: -

چندین کیت معتبر بین المللی دارای تأییدیهFDA هستند و اگر سرطانزا بود این کیت ها به هیچ وجه توانایی دریافت این تأییدیه را نداشتند. – بالغ بر چهار دهه است که PRP در افراد بیمار به صورت سیستمیک استفاده می شود و حتی یک گزارش دال بر سرطانزا بودن یا توسعه سرطان وجود ندارد. – سرطان به دلیل جهش در ماده ژنتیکی ایجاد می شود و تاکنون هیچ هورمونی از قبیل هورمون رشد انسانی( برایافزایش قد) هورمون اریترپوئتین ( برای پلاکت سازی) هورمونG-CSF (برای تولیدگرانولوسیت ها) و ...باعث ایجاد سرطان نشده اند. البته با علم به اینکه هورمون های (فاکتورهای رشد) موجود در پلاکت کارسینوژن نیستند ولی باید به هیچ وجه در مبتلایان به کانسر( بخصوص سرطانهای خون، لنفوم و متاستازها)PRP کارنشود و لذا باید سابقه بیمار و عوامل عمومی سرطان از قبیل کاهش وزن بدون دلیل مشخص در چندماه اخیر، تب  و تعریق شبانه و لکه ها و خال های مشکوک در سر و صورت و ...مدّ نظر قرارگیرند.

PRPسلول درمانی هست ولی سلول بنیادی درمانی نیست

PRPسلول درمانی هست ولی سلول بنیادی درمانی نیست:

سلولهای بنیادی که سازنده و مسئول بازسازی پوست، مو و مفاصل هستند با گذشت عمر، وارد فاز سکون (senescence) شده و فقظ با یک شوک هورمونی می توان آنها را وادار به تکثیر و افزایش تولید نمود. برای ایجاد این شوک نیاز به اثبات چند برابر شدن پلاکت ها(حداقل 3 برابر) بدون ورود به فاز توکشیدگی (retraction) و با حفظ حیات پلاکتها می باشد.

تهیه و تزریق PRP و اقدامات حمایتی

تهیه و تزریق PRP و اقدامات حمایتی: جهت تزریق پلاسمای غنی از پلاکت با استفاده از کیت مخصوص 35 سی سی از خون بیمار گرفته می شود. سپس طی مراحل سانتریفیوژ، پلاسمای غنی از پلاکت را که غلظت پلاکت در آن 4 تا 6 برابر خون فرد است به دست می آید. به طورمعمول برای درمان آرتروز زانو 6 سی سی و برای درمان آرنج تنیس بازان 3 سی سی از محصول به دست آمده به بیمار تزریق می شود. انجام این تزریقات معمولاً مقداری دردناک هستند اما برای اینکه تزریق ماده بی حسی ممکن است از اثرات درمانی این روش درمانی بکاهد سعی می شود تزریقات بدون افزودن ماده بی حسی و ضد دردی انجام شود. بیمار باید تا یک روز بعد از تزریق از فعالیت فیزیکی و فشار بر روی ناحیه تزریق بکاهد و استراحت نماید. افزایش درد( به خصوص طی 3-4 روز اول پس از تزریق)، احساس سنگینی و مختصر تورم و گرمی در ناحیه تزریق، از واکنشهای طبیعی است که ممکن است به دنبال درمانPRP ایجاد شود. اما این واکنشها معمولاً شدید نیستند و اکثراً طی 1تا 2 هفته از بین می روند. برای کاهش این عوارض می توان از کیسه حاوی آب و یخ(به مدت ده تا پانزده دقیقه 3 بار در روز) و قرص استامینوفن و گاه استامینوفن همراه با کدئین( تا 4 بار در روز) استفاده کرد. استفاده از بریس( مانند زانو بند و آرنج بند) و نیز عصا ممکن است با ایجاد بی حرکتی در کاهش درد و نیز افزایش اثر PRP مفید باشد اما الزامی نیست. در حد فاصل هفته دوم تا سوم تزریقات ممکن است برخی بیماران مجدداً دچار افزایش درد شوند که گذرا است و یا کیسه اب گرم و استراحت نسبی بهبود می یابد. ورزش درمانی و اجرای سایر برنامه های توانبخشی و فیزیوتراپی معمولاً از یک هفته پس از تزریق PRP می تواند شروع شود. برحسب شرایط بیمار و با توجه به ارزیابی های پزشکی این برنامه ها می توانند اثرات بسیار مفیدی در نتایج حاصل از PRP داشته باشند و از عود و مزمن شدن ضایعات جلوگیری کنند.

دکتر عباس دقاق زاده: متخصص طب فیزیکی وتوانبخشی، مفاصل،دیسک وستون فقرات

ویزیت حضوری وآنلاین

دریافت نوبت (ویزیت آنلاین وحضوری) از طریق واتساپ یا روبیکا :09374715665

تماس تلفنی واس ام اس پاسخ داده نمیشود

اسکن کف پا چیست وچه کاربردی دارد؟

روش دقیق تری برای تشخیص کف پای صاف وجود دارد که از دستگاه تشخیص کف پای صاف به نام اسکن کف پا استفاده می شود. اسکن کف پا صفحه‌ای‌ دارد که بیمار با پاهای خود روی آن قرار می گیرد و دستگاه بر اساس فشاری که پا بر صفحه حساس آن وارد کرده است، می‌تواند اثر پای بیمار و نیز میزان صاف بودن کف پا را مشخص کند. از این دستگاه می‌توان برای تشخیص صافی کف پا و همچنین به دلیل کم‌ هزینه بودن آن می‌توان برای غربالگری صاف بودن کف پا استفاده کرد. برای اطلاع از صاف بودن کف پای خود می توانید به مراکز تخصصی مراجعه کرده و این اسکن را انجام دهید و از اولین لحظه شروع صاف شدن کف پای خود باخبر شوید.

فواصل تزریق PRP در آرتروز زانو چقدر است؟

تزریق PRP در آرتروز زانو مععمولاً 2 تا 3 تزریق به فاصله 2  هفته تا یک ماه است اما برخلاف تزریقات کورتون داخل مفصلی تعداد دفعات استفاده از  PRP محدودیتی ندارد و می شود متناسب با نیاز بیمار آن را تکرار کرد. در مورد بیماریهای رباطها و التهاب خار پاشنه که یک تزریق ممکن است کافی باشد. در بیماریهای اسکلتی چنانچه به دنبال دو تزریق اول بهبود قابل توجهی در بیمار رخ ندهد از تزریقات بعدی صرف نظر باید کرد و به دنبال سایر روشهای درمانی رفت.

قبل از پی آر پی مصرف چه داروهایی باید قطع شود؟

  از یک هفته قبل از درمان و حداقل تا یک هفته پس از درمان با PRP باید از مصرف داروهایی که فعالیت های پلاکت ها را مختل  می کنند اجتناب شود. در این خصوص توصیه می شود انجام PRP راتا دوهفته پس از مصرف کورتون داخل مفصلی به تعویق انداخت. داروهای ضد التهابی غیرکورتونی شامل (آسپرین، بروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک، پیروکسیکام، ژلوفن و ...) را باید از یک هفته پیش از تزریق قطع کرد. اما استفاده از داروهای ضد درد موضعی و استامینوفن خوراکی محدودیت و ممنوعیتی ندارد.

انجام پی آر پی برای چه بیمارانی

بيماران داراي بيماري‌هاي نقص سيستم ايمني و سرطان فعال( به ویژه سرطان خون و استخوان)، بيماران دچار كم‌خوني شديد يا اختلالات انعقادي و پلاكتي و بيماراني كه به دليل ساير امراض مجبور به استفاده از داروهاي ضدانعقاد هستند و نیزکسانی که در ناحیه مربوطه دچار زخم و عفونت فعال هستند، گزينه‌‌هاي مناسبي براي درمان با PRP نیستند

انجام پی آر پی برای چه بیمارانی ممنوع است؟

بيماران داراي بيماري‌هاي نقص سيستم ايمني و سرطان فعال( به ویژه سرطان خون و استخوان)، بيماران دچار كم‌خوني شديد يا اختلالات انعقادي و پلاكتي و بيماراني كه به دليل ساير امراض مجبور به استفاده از داروهاي ضدانعقاد هستند و نیزکسانی که در ناحیه مربوطه دچار زخم و عفونت فعال هستند، گزينه‌‌هاي مناسبي براي درمان با PRP نیستند

دکتر عباس دقاق زاده: متخصص طب فیزیکی وتوانبخشی، مفاصل،دیسک وستون فقرات

ویزیت حضوری وآنلاین

دریافت نوبت (ویزیت آنلاین وحضوری) از طریق واتساپ یا روبیکا :09374715665

تماس تلفنی واس ام اس پاسخ داده نمیشود

درمان های توانبخشی وپی آرپی

سایر درمان های توانبخشی از جمله ورزش درمانی صحیح باید در ادامه زمان با PRP ادامه یابد