کمر درد

تقریباً انسانی وجود ندارد که در طول زندگی خود کمردرد را تجربه نکرده باشد، برخی ازافرادبیشتر و برخی ها کمتر و بعضی ها نیزیک عمر با آن زندگی می کنند.

این عقیده وجود دارد که کمردرد بعد از سرماخوردگی شایع ترین علت مراجعه بیماران به پزشک است.

شایع ترین و مهم ترین علت کمردرد، بیماری دیسک بین مهره ای است.

قبلاً تصور می شد که بیماری دیسک مختص افراد مسن است، ولی امروزه مشخص شده است دژنرسانس دیسک بین مهره ای تقریباً از سن 10 سالگی شروع می شود. بیشترین بیماران مبتلا به کمر درد درمرکز تصویر برداری مارا ،افراد 20 تا 40 ساله تشکیل می دهند.

حال باید دید چرا بیماری دیسک و کمردرد در جامعه بسیار شایع است. شایع ترین علت بیماری دیسک، قرار گرفتن در وضعیت نامناسب است(malposture) و علت دیگر استفاده بیش از حد یاoveruse است.

بیشترین علت کمردرد ها ناشی از بیماری دیسک است، ولی علل دیگری در ستون فقرات می تواند باعث کمردرد شود، مثل بیماری های دژنراتیو مفاصل فاست و یا بیماری های عفونی التهابی _ تومورال ستون فقرات.

دیسک بین مهره ای در قسمت وسط حاوی نوکلئوس پولپوزوس است که نسبت به اطراف دیسک، نرم تر بوده و خاصیت ارتجاعی بیشتری دارد و اطراف دیسک annulus fibrosous قرار دارد که سخت تر بوده و خاصیت ارتجاعی کمتری دارد. دیسک حاوی مقادیر قابل ملاحظه ای آب است و اولین اتفاقی که در آن می افتد کاهش در میزان آب دیسک یا دهیدراتاسیون دیسک است. وقتی دیسک دهیدراته می شود از ارتفاع آن کاسته می گردد و در نتیجه استعداد پارگی در اطراف آن بیشتر می شود. جالب است بدانیم که میزان محتویات آب دیسک حتی در یک روز نیز متفاوت است. بطوریکه دیسک در صبح نسبت به دیسک در انتهای شب محتویات آب بیشتری دارد. وقتی حاشیه دیسک پاره شد نوکلئوس پولپوزوس به طرف شکاف ایجاد شده حرکت می کند و اگر شرایط مناسب باشد به تدریج از دیسک مادر خارج می گردد که این هرنی دیسک را در زمانهای مختلف به الفاظ مختلف می نامند (بالجینگ،هایپربالجینگ،پروتروژن،اکستروژن و سکستراسیون).

حال چه اتفاقی می افتد؟

پارگی حاشیه دیسک که annular tearing" "نامیده می شود، بیشترین علت درد دیسکوژنیک راسبب می گردد زیرا در این ناحیه، فیبرهای حسی با آستانه تحریک فوق العاده پایین قرار دارند که یکی به دلیل مکانیکال یعنی حرکت حاشیه های پاره شده دیسک و دیگری به دلیل شیمیایی یعنی به دلیل ایجاد نسج گرانولاسیون، تحریک شده و باعث بی حرکتی قابل ملاحظه بیمار، ناشی از درد می گردد که با استراحت و خوردن داروهای ضد التهاب تسکین می یابد.

اعداد و ارقام بار مالی ایجاد شده از بیماری های دیسک بر جوامع بشری فوق العاده است. در جوامع غربی شرکتهای بیمه بارمالی فوق العاده قابل توجهی را در طی سال برای بستری بیماران ناشی از کمردرد تحمل می کنند.

وقتی بیماری دیسک ایجاد شد درمان آن و جلوگیری از دژنرسانس دیسک های مجاور کار بسیار مشکلی است .پس بایدتا جایی که امکان دارد سعی کنیم بیماری دیسک ایجاد نشود. داشتن وزن مناسب بسیار اهمیت دارد زیرا بیماری دیسک و کمردرد و نیز آرتروز اندام های نگهدارنده وزن بدن مانند زانوها در افراد چاق بسیار شیوع بیشتری داشته و سرعت پیشرفت آن نیز قابل ملاحظه است. تقریباً بیش از 50 درصد خانمهای چاق به آرتروز و بیماریهای دیسک مبتلا می شوند.

ورزش در جلوگیری از بیماری دیسک نقش فوق العاده ای دارد و باید جزو برنامه های روزانه ی افراد(مثل صبحانه،ناهاروشام) قرار گیرد.

ورزش مداوم با افزایش قدرت عضلات اطراف ستون فقرات، کمک شایانی به تأخیر در دژنرسانس دیسک بین مهره ای می نماید.

ثابت شده است که بیماری دیسک در افراد سیگاری بسیار شایع تر است و ترک سیگار به بهبود وضعیت دیسک و کاهش سرعت دژنرسانس آن کمک خواهد نمود.

امروزه بیشتر درمانهایی که برای بیماری دیسک استفاده می شود، درمانهای طبی و کنزرواتیو است و دردرصد کمی از موارد نیاز به عمل جراحی امی باشد، ولی چون هر فرد چندین دیسک بین مهره ای دارد مسلما با عمل جراحی یکی از آنها تضمینی برای عود آن و یا عدم ایجاد بیماری برای سایر دیسکهای بین مهره ای وجود ندارد. پس بهتر است مواظب دیسکهای بین مهره ای خودتان باشید.

منبع: پزشکان امروز

پارگی دیسک کمر1

قسمت بیرون زده روی نخاع یا رشته های نخاع فشار وارد می كند و سبب بروز درد در ناحیه كمر با انتشار به پاها می شود.

علل ایجاد پارگی دیسك

از حدود 15 سالگی به بعد دیسك بین مهره ای دچار تغییراتی می شود كه اجتناب ناپذیر است. این تغییرات به كاهش میزان آب موجود در دیسك و كاهش انعطاف پذیری آن منجر می شود. این تغییرات دژنراسیون نامیده میشود و در برخی افراد بدلایل ژنتیکی زودتر بروز می كند و به عبارت دیگر زودتر فرسوده میشود . در صورت وارد آمدن فشار نامناسب به دیسك فرسوده، دیسك دچار پارگی یا بیرون زدگی می شود و این بیرون زدگی روی نخاع یا رشته های آن فشار وارد می كند.

پارگی دیسك در ناحیه كمری، سبب بروز درد در ناحیه كمر و باسن و پشت یا جلوی ران می شود. اگر فشار روی رشته های نخاعی زیاد باشد، بیمار علایمی نظیر درد، بی حسی، گزگز و مورمور، احساس سردی یا گرمی، گرفتگی مكرر عضلانی، ضعف یا لاغر شدن پیدا می كند، بیمار نمی تواند براحتی خم شود و هنگام خم شدن احساس می كند كه رگی در پشت زانویش كشیدگی پیدا می كند. درد بیماران با سرفه زدن تشدید می شود.

درمان پارگی دیسک

در موارد شدید كه بیرون زدگی دیسك بزرگ است و سبب فلج اندامهای تحتانی و یا بی اختیاری در دفع ادرار یا مدفوع می شود، جراحی باید به سرعت انجام شود. در مواردی كه پارگی دیسك فلج مختصری ایجاد کرده است، اما بتدریج میزان فلج رو به افزایش است نیز باید جراحی انجام شود . در سایر موارد معمولاً به بیمار به مدت یك هفته تا 10 روز درمان طبی توصیه می شود. در طول این مدت به بیمار داروهای مسكن و فیزیوتراپی تجویز می شود. دیسك كمر در اكثر این بیماران با دادن داروهای شلكننده و ضدالتهاب، مراحل حاد برطرف میشود.

اگر یک ماه از درمان بیمار مبتلا به پارگی دیسك كمری بگذرد و بیمار همچنان درد شدیدی بخصوص در پاها احساس كند یا فلج خفیف، اما پایداری در اندام تحتانی وجود داشته باشد به طوری كه بیمار نتواند فعالیتهای روزمره خود را بخوبی انجام دهد، انجام جراحی توصیه می شود.
- درصد زیادی از بیمارانی كه پارگی دیسك كمری دارند با درمانهای یاد شده و بدون جراحی كاملاً بهبود می یابند. در بیمارانی كه مورد عمل جراحی قرار می گیرند، 90 تا 95 درصد بهبود میابند.

عوارض جراحی دیسک

این عوارض عبارتند از عفونت ٬ چسبندگی اطراف رشته های نخاع ٬قطع رشته های نخاع در حین عمل ٬ آزاد سازی ناقص رشته های نخاع حین عمل و لیز خوردن مهره های کمری و عود مجدد میباشند .

در صورت بروز این عوارض ، ممكن است بیمار بعد از عمل احساس بهبود پیدا نكند یا در موارد نادر، احساس كند درد و ضعف بیشتری پیدا كرده است.

عود دیسک در سطوح بالاتر و پایینتر یا در دیسك درمان شده ی قبلی اتفاق میافتد. عدم درمان به موقع دیسك كمر باعث بدتر شدن وضعیت بیمار خواهد شد و درد بیمار را تشدید خواهد كرد و ممکن است باعث عوارضی مانند بیحسهای دائمی یا اختلالات حركتی شود كه این عوارض باعث افتادگی پا و كشیدن و لنگی پا مشكلات ادراری و مثانهای شود و بیمار نتواند ادرار و مدفوع خود را نگه دارد . زیرا اعصاب مانند دیگر نسوج و پوست قابل ترمیم نمیباشند و اگر صدمه ای به آنها برسد، دیگر به حالت اولیه بر نمیگردند، بنابراین قبل از صدمه شدید، باید حتما نسبت به درمان اقدام كرد.


منبع: تبیان

با کمردرد چه باید کرد؟؟؟؟؟

اسپاسم یا گرفتگی عضلات کمر یکی از شایع‌ترین شکایاتی است که افراد را به مطب پزشکان می کشاند.

گاهی فقط با بلند کردن یک بار سنگین، کمرمان درد می‌گیرد. چرا؟

بلند کردن نادرست یک بار سنگین یا حتی بلند کردن نادرست وزنه ی ورزشی می‌تواند به درد پشت منجر شود. البته گاهی اوقات علت واضحی هم برای این نوع دردها پیدا نمی‌شود.

این دردها در چه قسمت‌هایی از عضلات پشت‌مان ایجاد می‌شود؟

درد پشت ممکن است در هر قسمتی از ستون فقرات ایجاد شود، ولی بیشتر در قسمت تحتانی پشت دیده می‌شود.

حدود یک درصد تمامی موارد کمردرد، ناشی از یک علت زمینه‌ای جدی نظیر شکستگی ستون فقرات به علت ضربه، فتق دیسک کمری ، عفونت یا تومور ستون فقرات هستند. 99 درصد بقیه مربوط به فرسودگی روزانه می‌شوند. گاهی اوقات درست در زمان کشیدگی عضله یا پیچ‌ خوردن رباط، شما متوجه درد می‌شوید. در سایر موارد ناراحتی به تدریج پدید می‌آید. شما ممکن است با ناراحتی از خواب برخیزید. صرف‌نظر از چگونگی شروع درد، معمولا برای پزشک مشکل‌ است که علت دقیق درد را مشخص سازد.

نشانه‌هایش چیست و چه‌طور می‌توانیم آن را تشخیص بدهیم؟

درد پشت و سفتی آن و همچنین سختی در حرکت از علایم کشیدگی عضلات پشت است. به همین دلیل هنگام مراجعه به پزشک، از شما در مورد مشکلات احتمالی ستون فقرات سوال خواهد شد و سپس معاینه بدنی صورت می‌پذیرد. اگر مدرکی باشد که پزشک را به مشکلات ستون فقرات مشکوک سازد، وی از وسایل تشخیص برای رد مشکلاتی نظیر فتق دیسک بهره خواهد برد.

اسپاسم یا کشیدگی پشت را باید چقدر جدی بگیریم؟

به هر حال، به هیچ‌وجه نمی‌توان ناراحتی که در اثر درد کمر ایجاد می‌شود را نادیده گرفت. در صورت داشتن کمردرد، انجام امور روزمره بسیار دردناک خواهند بود و درد شدید ممکن است شما را بی‌حرکت سازد. در بیشتر موارد، با استراحت کردن، مشکل کم‌رنگ می‌شود. متاسفانه عود حملات درد، یک قانون است تا یک استثناء، بنابراین در صورت مشاهده ی هر یک از علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:

درد شدید، تب ، لرز ، تعریق شبانه یا درد غیرمنتظره، دردی که به یکی از اندام‌های تحتانی انتشار می‌یابد و با ضعف در اندام تحتانی یا تغییرات عملکرد مثانه یا روده همراه است؛ دردی که به شدت فعالیت‌های روزانه شما را محدود کرده است؛ علایم و نشانه‌هایی که ظرف یک تا دو هفته بهبود نمی‌یابند.

تشخیص علت درد پشت اغلب آسان نیست، ولی ضروری است که مسایل جدی زمینه ای برطرف شوند. در حقیقت شناخت دقیق علت درد، رویکرد درمانی را تغییر نمی‌دهد.

این دردها را چه‌طور باید درمان کرد؟

90 درصد دردهای پشت با درمان یا بدون درمان، ظرف مدت 4 تا 6 هفته بهبود می‌یابند. در 10 درصد دیگر، درد مدتش طولانی تر است و ظرف 6 تا 12 هفته یا بیشتر بهبود می‌یابد، مخصوصا اگر ناشی از پیچ‌خوردگی رباط‌ها یا کشیدگی شدید عضلانی باشد.

افراد دارای درد پشت و اندام تحتانی حتی به زمان بیشتری برای بهبود نیاز دارند، اما با گذشت زمان و انجام مراقبت‌های مناسب، علائم تخفیف می‌یابند.

چه مراقبت‌هایی لازم است؟

مراقبت‌های شخصی که شما می‌توانید در منزل انجام دهید، برای رهایی از درد مهم می‌باشند. استفاده از گرما یا سرما (نظیر حمام آب گرم، کمپرس گرم یا سرد) می‌تواند درد را تسکین دهد و عضلات ملتهب را آرام سازد. البته سرما بهتر است و از آن به دفعات مکرر استفاده کنید ولی هر بار بیش از 20 دقیقه طول نکشد تا از آسیب پوست جلوگیری شود.

 از یخ پوشیده با کیسه نایلونی که آن را در پارچه‌ یا حوله ای پیچیده اید،استفاده نمایید تا به پوست آسیبی نرسد. وضعیت پوست خود را هر 5 دقیقه بررسی کنید. در هنگام استفاده از یخ، پوست شما قرمز می‌گردد. هنگام شروع محو شدن قرمزی، یخ را از محل بردارید.

از بین رفتن قرمزی می‌تواند بیانگر سرمازدگی باشد، لذا بعد از قطع درد شدید (معمولا ظرف یک تا دو روز)، توسط چراغ گرم‌کننده مخصوص، محل را گرما کنید. گرما دادن را تا 20 دقیقه ادامه دهید.

از قرار دادن یخ یا وسیله گرم بر نقاطی از پوست که حس و گردش خون آن کاهش یافته است، خودداری نمایید. همچنین در صورت ابتلا به ناراحتی شدید قلبی از این روش‌ها اجتناب نمایید.

ناگفته نماند که تمرینات ورزشی یک روشی کلیدی برای بهبودی است. هر کاری که می‌توانید انجام دهید نظیر راه رفتن، دوچرخه‌سواری با دوچرخه ی ثابت، یا شنا. به همین دلیل با شدت کم فعالیت بدنی را آغاز کنید و به تدریج آن را افزایش هید.

استراحت را هم توصیه می‌کنید؟

در گذشته پزشکان توصیه می‌کردند برای دو تا شش هفته در رختخواب استراحت نمایید، ولی در حال حاضر استراحت یک تا دو روزه توصیه می شود، آن هم در موارد شدید بیماری. استراحت طولانی مدت عموما برای پشت مناسب نیست، زیرا قدرت و مقاومت بدن را کاهش  می دهد.

داروها چقدر در کاهش این دردها اثر دارند؟

داروهای کاهنده درد که در دسترس عموم مردم می‌باشند و نیاز به نسخه ی پزشک ندارند، نظیر استامینوفن یا داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی نظیر ایبوپروفن یا‌ آسپیرین می‌توانند در آرام‌ ساختن درد کمک‌ کنند. بسته به علت و میزان درد شما، ممکن است پزشک از داروهای ضددرد قوی‌تر و شل‌کننده‌های عضلانی استفاده نماید.

فیزیوتراپی هم موثر است؟

در موارد مزمن تاثیر دارد. فیزیوتراپی ممکن است بعد از خلاصی از درد حاد برای برگرداندن آمادگی ستون فقرات، هماهنگی بین انقباض عضلانی و انعطاف‌پذیری صورت پذیرد. فعالیت‌های جسمی برای کشیدن و تقویت عضلات پشت احتمال مشکلات آتی را کم می کنند. برای بعضی‌ها فیزیوتراپ ممکن است حرارت درمانی و ماساژ ملایم را انجام دهد.

 چه موقع کار به جراحی می‌کشد؟

جراحی برای کمتر از یک درصد موارد کمردرد توصیه می‌شود. جراحی بیشتر برای درمان فتق دیسک که باعث بروز درد در اندام تحتانی به علت تحت فشار قرار دادن عصب می‌گردد، توصیه می‌شود. جراحی همچنین برای برداشتن فشار از روی نخاع کاربرد دارد.

در صورتی که تنگ شدگی ناشی از استخوان در ستون فقرات بر یک یا چند عصب فشار وارد سازد، نیز از جراحی استفاده می‌شود.

 

منبع: تبیان

پیشگیری از درد کمر

توصیه های زیر برای کاهش درد کمر و یا جلوگیری از بروز آن موثر و مفیدند.

انجام ورزش‌هایی مثل شنا، پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری با افزایش میزان تناسب و توان فرد می‌توانند در کاهش ابتلا به کمردرد مفید باشند.

تقویت عضلات شکم، میزان ابتلا به کمردرد و در موارد وجود کمردرد، شدت آن را کاهش می‌دهد.

افرادی که کار آن‌ها مستلزم بلند کردن اجسام سنگین است، یا ورزشکارانی که سروکارشان با وزنه سنگین است، باید هرگز از کفش‌های پاشنه بلند به مدت طولانی استفاده نکنند.

حتما از کمربندهای پهن محافظ کمر استفاده کنید.

در هنگام ایستادن طولانی‌مدت، هر از گاهی به روی یک تکیه گاه یا دیوار تکیه کنید تا از فشار بر روی کمر کاسته شود.

هم تشک‌های خیلی نرم و هم تشک‌های سفت سبب کمردرد می‌شوند، لذا از تشک مناسب استفاده کنید.

 اصول جابجایی بار سنگین

- به جای بلند کردن اجسام سنگین، از راه‌های دیگری مانند هل دادن استفاده کنید (هل دادن بهتر از کشیدن است)

- در هنگام بلند کردن اجسام، کمر باید عمود بر زمین و نه خم شده به جلو باشد.

- تا می‌توانید از دیگران کمک بخواهید و از بلند کردن وسایل سنگین با خم کردن کمرتان خودداری کنید. بهتر است زانوهایتان را خم کرده و کمرتان را صاف نگه دارید. البته یادتان باشد که پاها را از هم کمی فاصله دهید.

- از بلند کردن یک جسم سنگین و چرخاندن کمرتان به طور همزمان جدا خودداری کنید.

- همیشه هنگام حمل اجسام سنگین، آن را نزدیک بدن نگه دارید.

 اصول نشستن

- اگر مجبورید مدت طولانی روی صندلی بنشینید، بهتر است هر نیم ساعت، به بهانه‌های مختلف از جا بلند شوید و راه بروید یا به بدن خود حرکات کششی بدهید.

- از صندلی مناسب با پشتی و با زاویه حدود 100 تا 120 درجه استفاده کنید و اگر صندلی‌تان محافظ قوس کمر ندارد، قوس کمر را با یک بالشتک کوچک پر کنید.

- به جای چرخاندن کمرتان حین کار، از چرخش صندلی استفاده کنید.

- وسایل مورد استفاده‌تان را در دسترس خود روی میز بچینید تا برای استفاده از آن‌ها مجبور به خم کردن کمرتان به جلو نشوید.

 اصول ایستادن و خوابیدن

- هنگام ایستادن خود را به جلو خم نکنید. گوش‌ها، شانه و لگن را باید در یک امتداد و شکم را تو نگه دارید.

- اگر مجبورید مدت طولانی بایستید، یکی از پاها را روی یک پله یا چهارپایه به ارتفاع 20 سانتی متر قرار دهید تا فشار کمتری به کمر وارد شود و هر 10 دقیقه جای پاها را با هم عوض کنید.

بهترین حالت خوابیدن، خوابیدن به پهلو در حالی است که زانوها کمی خم بوده و یک بالش کوچک بین دو زانو قرار دارد. اگر به پشت می‌خوابید لازم است یک بالش زیر زانوها و یک بالش کوچک زیر گودی کمر قرار دهید

- برای خارج شدن از تختخواب ابتدا به کنار تخت بچرخید و پاهای خود را از تخت آویزان کرده، با کمک دست‌ها و سفت کردن عضلات شکم بنشینید.

 توصیه هایی برای مسافرت

برخی از دردهای کمر و گردن و زانو در اثر رانندگی‌های طولانی‌مدت مخصوصاً در طول مسافرت بروز می‌کند. راننده یا مسافری که رانندگی می‌کند، چه نکاتی را باید رعایت کند؟

در ضمن رانندگی توصیه می‌شود که صندلی تا حد امکان به فرمان نزدیک باشد به طوری که هنگامی که پا روی ترمز یا کلاچ قرار می‌گیرد، مفصل زانو هم سطح مفصل ران یا مختصری بالاتر از مفصل ران قرار گیرد.

پشتی صندلی باید عمودی باشد و در صورت امکان از یک بالشتک کوچک در فضای بین گودی کمر و صندلی استفاده شود.

رانندگی مداوم بیش از 45 دقیقه تا یک ساعت توصیه نمی‌شود و در مسافرت‌های طولانی لازم است که هر 45 دقیقه تا یک ساعت برای چند لحظه‌ای از ماشین پیاده شد و چند قدمی راه رفت.

 افراد در مسافرت اغلب به خاطر حمل وسایل دچار کمردرد می‌شوند. برای پیشگیری از آن چه باید کرد؟

وقتی وسایل را می‌خواهند از زمین بردارند، بایستی در وضعیت نشسته قرار گیرند و وسایل را بردارند و چنانچه قصد دارند آن‌ها را با دست حمل کنند، با هر دو دست این کار را انجام دهند، یعنی وسایل به دو قسمت ترجیحاً هم وزن تقسیم شده و هر دو دست را به کار گیرند.

اما اگر وسایل را با پشت حمل می‌کنند، مثل کولی‌هایی که این روزها جوانان مورد استفاده قرار می‌دهند، بایستی هنگام راه رفتن مقداری به جلو خم شده باشند و از حمل وسیله در وضعیتی که بدن راست است اجتناب کنند و چنانچه قصد دارند وسیله را با دو دست در جلوی بدن حمل نمایند، بایستی وسیله یا بار را در حالت چسبیده به بدن حمل کنند.

نکته‌ای که اهمیت دارد این است که افراد در مسافرت اغلب هنگام برداشتن وسایل و جابجایی آن‌ها از صندوق عقب ماشین دچار دردکمر می‌شوند، زیرا اصول صحیح را رعایت نمی‌کنند.

افراد هنگام برداشتن وسایل از صندوق عقب بایستی فاصله خود را تا صندوق عقب به حداقل برسانند و از سپر ماشین به عنوان تکیه‌گاه برای یکی از پاها استفاده نمایند و بعد اقدام به برداشتن وسایل از صندوق عقب کنند.

 

منبع: تبیان