سیاتیک در کمین افراد کم تحرک

 

سیاتیک نام یک عصب است و در واقع اصطلاح درد سیاتیک به دردی اطلاق می شود که در طول عصبی به همین نام خوانده می شود این عصب سیاتیک طولانی ترین عصب داخل بدن است که از لگن تا انتهای پا ادامه دارد و در طول مسیر خود به شاخه های متعدد تقسیم می شود.

 

 درد عصب سیاتیکیکی از علل مهم کمردرد و درد در اندام تحتانی است تغییرات وابسته به سن در ستون مهره ها شایع ترین علت سیاتیک است که بیشتر در فاصله ی سنی ۳۰ تا ۵۰ سال روی می دهد و هر گونه فشار بر روی رگ سیاتیک از جمله بلند کردن اجسام سنگین، برگشتن ناگهانی به پشت، انجام دادن  ورزش های سنگین موجب بروز درد خفیف تا ناتوانایی و از کار افتادگی در فرد می شود.
ممکن است درد به صورت احساس گرفتگی عضلات در ساق پا و یا احساس درد در پشت باشد که اگر این درد خفیف بود می توان با استراحت ، آب درمانی مصرف دارو های ضد التهاب زیر نظر پزشک، تقویت عضلات مهره ها و فیزیوتراپی آن را درمان کرد.
 
اگر احساس درد با بی حسی، سوزن سوزن شدن و سوزش کف پا ایجاد علائم عصبی همراه بود و با درمان طبی و مصرف مسکن و دارو های ضد التهاب بهبود نیافت بهتر است بیمار زیر نظر پزشک متخصص تحت عمل جراحی قرار بگیرد.
افرادی که تحرک کمی دارند و کم فعالیت هستند نسبت به افراد فعال بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند و همچنین افرادی که مبتلا به بیماری دیابت هستند به دلیل آسیب و تخریب عصبی که بر اثر دیابت بر آن ها ایجاد شده هم در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

درمان و از بین بردن درد زانو و کمر در بسیاری از مواقع می‌تواند برای فرد دشوار باشد. خوشبختانه، امروزه امکان تشخیص، درمان و توان‌بخشی موفقیت‌آمیز درد زانو و کمر با استفاده از فواید طب سوزنی و سوزن خشک  وجود دارد. 

 

منبع: شفاف

روشی موثر در درمان سیاتیک

 

بیماری سیاتیک به مجموعه‌ای از علامت‌هایی گفته می‌شود که با تحت فشار قرار گرفتن یا تحریک شدن عصب سیاتیک به وجود می‌آید.

عصب سیاتیک بلندترین و قطورترین عصب بدن است.
سیاتیک، اسم یک عصب است و اسم یک بیماری نیست، زمانی که این عصب تحت فشار قرار گیرد یا تحریک شود، یکسری از علامت‌ها برای فرد ایجاد می‌شود.
تحریک عصب سیاتیک یک علامت در کنار مجموعه علامت‌های دیگر است و بهتر است سیاتیک را یک بیماری ندانیم بلکه عامل اصلی را باید علت فشار یا تحریک عصب و رگ سیاتیک بدانیم.
در نقاط دیگر بدن ممکن است ریشه‌هایی که با همدیگر عصب سیاتیک را تشکیل می‌دهند به دلایلی مانند به وجود آمدن یک ضایعه استخوانی یا به دلیل کم شدن فاصله‌های بین مهره‌ها موجب تحریک شدن عصب سیاتیک شده و در نتیجه در فرد علامت‌های درگیری با عصب سیاتیک را نشان می‌دهد.
برای درمان سیاتیک باید ابتدا علت تحریک سیاتیک را جست و جو کرد و درمان باید دقیقا بر اساس منشاء علت انجام شود.
یکی دیگر از علت‌های بروز سیاتیک فشار عضلات پشت مانند کمر و اندام تحتانی بر روی عصب‌های سیاتیک است و این عضلات عصب‌های سیاتیک را می‌پوشاند و موجب فشار آمدن بر روی عصب سیاتیک می‌شود.

 

با توجه به اینکه عامل اصلی سیاتیک بیرون زدگی فتق دیسک است، سن شایع فتق دیسک نیز میانسالی است.

با این که سیاتیک یک درد شایع در قسمت پایین کمر و پا است، اصل موضوع مورد غفلت واقع می‌شود. درد سیاتیک مجموعه‌ای از علائم است که به جای این که مشخص کند چه چیز باعث تحریک ریشه عصب می‌شود باعث ایجاد درد می‌شود. این نکته مهم است زیرا درمان سیاتیک با ورزش برای کاهش درد سیاتیک غالباً متفاوت هستند و به علل زمینه‌ای و ایجادکننده درد بستگی دارند.
ورزش   .این بیماران باید بر اساس عامل به وجود آورنده سیاتیک باشد

پیاده‌روی و راه رفتن در آب از ورزش های موثر و مفید برای درمان است.

 

منبع : شفاف

13 ورزش مفید برای کسانی که سیاتیک دارند.

عصب سیاتیک از قسمت پایین کمر یا نخاع شروع شده و تا انتهای هر پا ادامه دارد. عملکرد نادرست عصب سیاتیک (Sciatica) موجب بروز یک بیماری به نام سیاتیک می گردد. سیاتیک با درد، ضعف، بی حسی و یا سوزن سوزن شدن پا همراه است.

برای بسیاری از دردهای سیاتیک، ورزش‌درمانی جزو برنامه های تسکین درد سیاتیک می باشد.

 دو هدف از انجام ورزش های مخصوص سیاتیک دنبال می شود :

- کاهش درد سیاتیک در مدت کوتاه تر

- ورزش هایی برای جلوگیری از عود درد سیاتیک

یک فیزیوتراپ و یا کایروپرکتور و یا پزشک توانبخشی و یا مربی ورزشی و یا متخصص ستون فقرات به شما ورزش های مخصوصی را آموزش می دهد.

 ورزش بهتر است یا استراحت؟

به طور کلی ورزش کردن بهتر از استراحت کردن می باشد.

بیماران ممکن است 1 تا 2 روز استراحت کنند تا درد شدید سیاتیک بهتر شود، اما اگر بعد از این مدت روز باز هم استراحت کنند، دردشان بدتر می گردد.

بدون ورزش و تحرک بدنی، عضلات پشت و ساختمان ستون فقرات عملکرد خود را از دست می دهند و قادر نیستند از کمر حمایت کنند که باعث صدمه و فشار بر پشت می شود که با درد همراه است.

به علاوه ورزش جزو مهمی برای حفظ سلامت دیسک های ستون فقرات می باشد.

ویژگی های ورزش مخصوص سیاتیک

1 - قدرت عضلانی :
 
بسیاری از ورزش های سیاتیک بر تقویت عضلات شکم و کمر تاکید دارد. این ورزش های کششی روی عضلاتی که انعطاف پذیر نیستند و سفت هستند، انجام می گیرد. همچنین ورزش های کششی کمک می کند تا مواد مغذی ستون فقرات و مناطق اطراف آن فراهم شود.

اگر هم ورزش های قدرتی و هم ورزش های کششی را انجام دهید، می توانید زودتر درد سیاتیک را درمان کنید و به احتمال کمتری این درد را بار دیگر تجربه خواهید کرد.

2 - تشخیص خاص :
ممکن است این درد کمر ناشی از فتق دیسک و یا تنگی کانال نخاع باشد و انجام ورزش نادرست می تواند درد سیاتیک را بدتر کند. لذا قبل از هر برنامه ورزشی، برای تشخیص علت درد، باید نزد پزشک بروید.

3 - کشش همسترینگ :
بیشتر دردهای سیاتیک، با انجام یک برنامه منظم کششی همستریگ بهبود می یابند. عضلاتی را که پشت ران قرار دارند، همسترینگ می گویند.

همسترینگ سفت، موجب افزایش فشار بر کمر و پشت می گردد و باعث تشدید درد سیاتیک می شوند.

4 - صحیح انجام دادن ورزش :
اگر ورزش را درست انجام ندهید، باعث می شوید که تمرینات ورزشی نسبتا بی اثر باشند و ممکن است منجر به درد و یا بدتر شدن آن گردند. پس بهتر است از مربی ورزشی و یا فیزیوتراپ، طرز صحیح ورزش کردن را یاد بگیرید.

5 - ورزش های هوازی :
ورزش های هوازی علاوه بر آنکه یکی از ورزش های خاص بیماران سیاتیکی می باشند، تناسب اندام را نیز حفظ می کنند. پیاده روی یکی از بهترین ورزش ها برای کمر و پشت است. بهتر است هر روز حدود 4 کیلومتر با سرعت متوسط پیاده روی کنید.

 

 

13 نوع ورزش برای تسکین درد سیاتیک

1 - همترازی لگن

به پشت روی زمین دراز بکشید و زانوها را خم کنید.

دستانتان را در کنار بدنتان قرار دهید.

عضلات شکم را سفت کنید و کمر خود را به پایین فشار دهید.

5 ثانیه در همین حالت بمانید.

5 بار این حرکت را انجام دهید.

 2 - سفت کردن شکم

روی شکم دراز بکشید.

دستانتان را در کنار بدنتان قرار دهید.

سرتان را و رو به یک طرف بگذارید.

عضلات شکم را سفت کنید و تو دهید. در طی این کشش، نفس خود را نگه دارید.

5 ثانیه در همین حالت بمانید.

3 بار این کشش را انجام دهید.

در طول روز در حالی که راه می روید و یا نشسته اید، این کشش را تا 10 ثانیه انجام دهید.

 3 - سفت کردن باسن

روی شکم دراز بکشید.

دستانتان را در کنار بدنتان قرار دهید.

یکی از پاها را خم کرده و از زمین بلند کنید.

8 ثانیه در این حالت بمانید.

برای هر پا 5 بار این کشش را انجام دهید.

 

4 - سفت کردن عضلات عمیق شکم

کف دست ها، زانوها و ساق پا را بر روی زمین بگذارید .یعنی چهار دست و پا روی زمین قرار بگیرید.

ران و بالاتنه باید دارای زاویه 90 درجه باشند.

عضلات شکم را کاملا شل کنید.

نفستان را نگه دارید و قسمت پایینی شکم را بالا بکشید، در نتیجه کمر از زمین دور می شود.

10 ثانیه در این حالت بمانید.

10 بار این کشش را انجام دهید.

5 - ثابت کردن کمر

کف دست ها، زانوها و ساق پا را بر روی زمین بگذارید (یعنی چهار دست و پا روی زمین قرار بگیرید).

پشتتان صاف باشد.

بدن خود را نچرخانید، ران و بالاتنه باید دارای زاویه 90 درجه باشند.

عضلات شکم را سفت کنید.

یکی از دستانتان را بکشید و در مقابل خود برای 10 ثانیه نگه دارید.

10 بار این کشش را با هر دست انجام دهید.

در صورت پیشرفت در این نوع کشش، می توانید به جای یک دست، یک پا را بالا ببرید.

 6 - بالا آوردن پا

روی شکم دراز بکشید.

صورتتان رو به پایین باشد.

آرنج ها را خم کنید.

کف دست ها و ساعد خود را بر روی زمین قرار دهید. کف دست ها باید کنار سر باشند.

سر خود را به آرامی بالا آورده و پایین را نگاه کنید.

پای راست خود را مستقیم بالا نگه دارید و مدتی مکث کنید.

سپس پای راست را پایین آورده و با پای دیگر این کشش را انجام دهید.

 7 - بالا آوردن باسن

به پشت دراز بکشید.

زانوها خم باشند و پاها از هم فاصله داشته باشند.

دستانتان را بالای سر برده و کف دستانتان به سمت بالا باشند.

به آرامی باسن خود را به سمت بالا ببرید تا جایی که کمرتان صاف و باسن فشرده شود.

سپس، به آرامی باسن را پایین بیاورید.

8 - به بالا فشار آوردن

روی شکم دراز بکشید، کف دستان را روی زمین و بین شانه و باسن خود قرار دهید.

انگشتان دستانتان به سمت پاهایتان باشند.

پاها صاف و انگشتان پاها دورتر از بدن قرار دارند (روی پا روی زمین است)

آرنج ها را خم کنید و به جلو نگاه کنید.

به آرامی بالا تنه را بالا آورده و به عقب بروید.

هنگامی که احساس کشش کردید، در همان موقعیت مدت 30 ثانیه بمانید.

 9 - دراز و نشست پا

به پشت دراز بکشید. زانوها خم باشند.

ساق پاها را روی یک صندلی قرار دهید.

ساق پاها موازی زمین باید باشند.

دستانتان را ضربدری بر روی هم و بالای سینه قرار دهید.

تنه خود را به سمت زانوها بالا آورید تا جایی که شانه از زمین فاصله گیرد. در این کشش، کمر نباید بالا برود.

مکث کنید و به آرامی در وضعیت اول قرار گیرید.

10 - کشش چرخشی مفصل ران

بر روی یک صندلی بنشینید. کف پاها را روی زمین بگذارید.

پای راست خود را بر روی پای چپ قرار دهید (قوزک پای راست را روی زانوی پای چپ قرار دهید).

پشت خود را صاف کنید و به آرامی به جلو خم شوید تا جایی که احساس کشش در پشت کنید. مدت 15 ثانیه در همین حالت بمانید.

سپس با پای دیگر همین عمل را انجام دهید.

 11 - کشش با توپ

بر روی یک توپ بادی بزرگ بنشینید.

پاها را نزدیک هم قرار دهید.

زانوها را خم کنید، پنجه پاها را روی زمین بگذارید.

به آرامی دستان را به سمت راست ببرید و زانوها را به سمت چپ.

سپس دستان را به سمت چپ و زانوها را به سمت راست ببرید.

 12 - چرخش ستون فقرات

بر روی زمین بنشینید.

پاها را در مقابل خود دراز کنید. پای راست را بالای پای چپ بگذارید .باید پای راست در سمت خارج زانوی چپ قرار گیرد.

دست راست را در پشت خود قرار داده و کف دست را بر روی زمین قرار دهید.

آرنج چپ را در قسمت خارجی زانوی پای راست قرار دهید.

در حالی که به شانه راست خود نگاه می کنید، فشار کمی را بر روی آرنج چپ وارد کنید و به آرامی بالا تنه خود را به سمت راست بچرخانید.

هنگامی که احساس کشش در مفصل ران و کمر کردید، 30 ثانیه در همین حالت بمانید و بعد در جهت مخالف این کشش را انجام دهید.

13 - کشش همسترینگ

در مقابل یک میزی که تا کمر شما ارتفاع دارد، بایستید.

پاها از هم فاصله دارند.

پاشنه پای راست خود را روی میز بگذارید.

به آرامی ران چپ را نزدیک پای راست بیاورید و بالا تنه را نزدیک زانوی راست قرار دهید و 30 ثانیه در همین حالت بمانید.

بعد با پای دیگر همین کشش را انجام دهید.

 

منبع : سیمرغ

درد سیاتیک چگونه ایجاد میشود ؟

 دردهای تیرکشنده که از پشت لگن تا پاشنه پا احساس می شود درد سیاتیک است و بر اساس اینکه کدام قسمت از عصب را درگیر کرده باشد، کیفیت درد متفاوت است.

دردهای سیاتیک، دردهای تیرکشنده ای است که در اندام تحتانی و پاها احساس می شود که ناشی از فشار روی عصب سیاتیک است.

این فشار در ناحیه ریشه های عصب سیاتیک یعنی جایی که عصب از نخاع جدا می شود احساس می شود ؛ بدین ترتیب که این فشار از بین مهره های کمری عبور کرده، فضای داخل لگن را طی می کند، از بین عضلات کف لگن خارج می شود و در ادامه از پشت ران به طرف پایین حرکت می کند.

در هر نقطه ای از این مسیر اگر به هر علتی عصب تحت فشار قرار بگیرد دردهای سیاتیک احساس می شود.

 فتق دیسک در ناحیه کمر می تواند روی ریشه های عصب فشار وارد کند، وجود تومور در داخل ناحیه لگن می تواند عصب را تحت تأثیر قرار دهد و همچنین انقباض عضلات کف لگن نیز باعث فشار روی عصب می شود.

 حسب اینکه این فشار به چه میزان باشد و کدام قسمت از عصب یا ریشه های عصب را درگیر کرده باشد مسیر احساس درد و کیفیت درد می تواند متفاوت باشد.
گاهی این درد در پشت ران تا زانو و گاهی هم تا پاشنه پا احساس می شود که البته از نظر حسی، اختلال حسی در پوست پا را نیز به صورت های مختلف بروز می دهد.

  احساس یخ کردگی و سرما در بخشی از پا نیز از جمله علائمی است که حسب میزان فشار روی عصب توسط بیمار احساس می شود.

 معاینه توسط پزشک متخصص و انجام آزمایش های پاراکلینیک مانند MRI یا آزمایش نوار عصب و عضله می تواند محل دقیق نقطه ای که عصب تحت فشار قرار گرفته است را به پزشک نشان دهد تا درمان به صورت متمرکز بر روی آن نقطه انجام شود و فشار از روی عصب کاسته شود.

در مواقعی که فشار روی عصب ریشه وجود دارد مثل مواقعی که فرد دچار فتق دیسک است در بیش از ۸۰ درصد موارد، درمان بدون جراحی انجام می پذیرد و حسب میزان فشار، درمان می تواند از استراحت نسبی، انجام ورزش های خاص در ناحیه کمر، مصرف داروهای ضد التهاب خوراکی یا تزریقی، انجام فیزیوتراپی و نهایتاً بستری در بیمارستان برای درمان های غیر جراحی صورت پذیرد.

 در مواقع نادر که بیمار مقاوم به درمان باشد یا علائمی که توسط پزشک دیده می شود علائم پیش رونده باشد بیمار باید به تیم جراحی معرفی شود تا با جراحی، فشار از روی ناحیه ریشه عصب برداشته شود.

قطعاً این بیماران - چه گروهی که جراحی می شوند و چه بیمارانی که بدون جراحی درمان می شوند- باید مراقبت هایی را برای همیشه در ناحیه کمر داشته باشند.

 این دسته از بیماران باید از انجام فعالیت هایی که همراه خم شدن به جلو است اجتناب کنند، همچنین از بلند کردن اشیای سنگین، بغل کردن اطفال، بلند کردن صندوق میوه، پالت آب معدنی و امثال آن اجتناب بورزند.

 این افراد باید مواظب وزن خود باشند و از چاق شدن بپرهیزند، همچنین در موقع استراحت نیز بر روی شکم نخوابند و از تشک هایی که بیش از حد نرم محسوب می شوند همانند تشک ابری و فنری یا استفاده از تخت های فنری خودداری کنند.

 استفاده از ورزش های تقویت کننده عضلات اطراف ستون فقرات و جلوی شکم به طور منظم باید در دستور کار روزانه این افراد باشد همچنین استفاده از ورزش آبی، استخر و شنا هم به این افراد توصیه می شود.

 

منبع : نت گویا

عصب سیاتیك چيست؟براي درمان بايد چكار كرد؟

درد عصب سیاتیک یكی از شایع‌ترین بیماری‌هایی است كه به دلایل مختلف از قبیل تخریب غشای دیسك، جابه‌جایی لگن، آسیب‌دیدن استخوان خارجی، فشارهای عصبی و استرس ممكن است در افراد بزرگسال دیده شود.

 

درد عصب سیاتیك یكی از شایع‌ترین بیماری‌هایی است كه به دلایل مختلف از قبیل تخریب غشای دیسك، جابه‌جایی لگن، آسیب‌دیدن استخوان خارجی، فشارهای عصبی و استرس ممكن است در افراد بزرگسال دیده شود. راهكارهای مختلفی در شیوه‌های درمان‌های طبیعی در جهان وجود دارد كه ابتلا به این بیماری و عود‌كردن آن در بدن را كنترل و مهار می‌كند.

نشانه‌های سیاتیك را بشناسید
افراد مبتلا به دردهای عصب سیاتیك كاملا با این موضوع آشنا هستند كه دردهای سیاتیك با شدت بسیار خفیف آغاز می‌شود و به مرور افزایش یافته و تشدید می‌شود. به‌طوری كه تمامی ناحیه كمر و پاها را به مرور درگیر و دردناك می‌كند. گاهی شدت درد آنچنان زیاد می‌شود كه بیمار حتی قادر نیست پاهای خود را حركت دهد و در شرایط فیزیكی دیگری قرار گیرد. به همین دلیل گاهی ممكن است شدت درد بیمار را خانه‌نشین كند. این واكنش‌ها همگی از علائم عود‌كردن سیاتیك در افراد است.

این توصیه‌ها را جدی بگیرید
در طب سنتی توصیه‌های كاربردی زیادی برای كنترل و پیشگیری از تشدید دردهای عصب سیاتیك وجود دارد:
درمانگران طب سنتی پیاده‌روی صبحگاهی یا عصر گاهی مستمر و روزانه را در بهبود علائم حملات سیاتیك بسیار موثر می‌دانند و معتقدند نرمش و ورزش ملایم به مرور زمان مانع از گرفتگی و درد این عصب می‌شود.
این افراد بهتر است در وعده‌های غذایی خود، به‌ویژه وعده صبحانه یا میان وعده‌های صبح و عصر از شیره انگور و مغز‌گردو استفاده كنند. این مواد تاثیر زیادی در بهبود سیاتیك و پیشگیری از دردناك شدن آن دارد.
براساس متون كهن طب سنتی، مصرف ماست و دوغ به همراه غذاها و موادغذایی كه در آن‌ها گوشت قرمز یا سفید مصرف شده، توصیه نمی‌شود و بیماران مبتلا به سیاتیك باید از مصرف ماست یا دوغ به همراه این غذاها پرهیز كنند.

 

منبع: پارسینه

بوعلی‌ سینا با درد سیاتیک چه می‌کرد؟؟؟؟

دردها و اسپاسم‌های عصب سیاتیک از جمله رایج‌ترین دردهای شایع در جوامع امروزی است. امروزه کمتر کسی را می‌توان یافت که تجربه یک بار گرفتگی عصب سیاتیک را در زندگی ‌تجربه نکرده باشد. این عصب که از ناحیه لگن آغاز شده و تا نوک انگشتان ادامه دارد، اغلب به دلیل افزایش فشار، جابه جایی لگن، تخریب غشای دیسک و حتی ناراحتی‌های عصبی و فشارهای ناشی از استرس دچار اسپاسم، انقباض و درد می‌شود. افرادی که دردهای سیاتیک را تجربه کرده‌اند می‌دانند که این دردها با انقباضاتی در ناحیه پشت ران تا قوزک پا همراه است که فرد مبتلا را در بیشتر موارد از حرکت و انجام فعالیت‌های روزانه ناتوان می‌کند. برای پیشگیری از بروز این عارضه در بدن، تکنیک‌ها و راهکارهایی وجود دارد که اجرای آنها در زندگی می‌تواند احتمال ابتلا به این بیماری را به حداقل ممکن برساند.

طب سنتی و سیاتیک!

این روزها افراد زیادی را می بینم که به دلایل مختلف از قبیل استرس، تنش‌های ناشی از کار روزانه و یا شیوه غلط زندگی با گرفتگی و درد عصب سیاتیک رو به رو شده و به دلیل درد ناشی از آن مجبور به ترک کار و خانه‌نشینی می‌شوند. این گروه برای رهایی از انقباض‌ها و اسپاسم‌های عصب سیاتیک و درد ناشی از آن دست به دامن انواع داروها و مسکن‌های شیمیایی می‌شوند و به این ترتیب برای تسکین دردهایشان اقدام می‌کنند.
این افراد اگر بدانند که با شیوه‌هایی ساده اما کاربردی می‌توانند احتمال ابتلا به دردهای سیاتیکی و اسپاسم‌های این ناحیه را به حداقل برسانند، بی‌شک سراغ مسکن‌ها نمی‌روند و از دستورات و تدابیر طب سنتی برای پیشگیری و درمان سیاتیک استفاده می‌کنند.
در این شماره از سیب سبز برای آشنایی بیشتر با عصب سیاتیک که یکی از طولانی‌ترین و ضخیم‌ترین عصب‌ها در بدن است با محمد عبادیانی، مدرس طب سنتی در دانشکده طب سنتی دانشگاه تهران به گفت و گو نشستیم تا از دلایل دردناک شدن عصب سیاتیک در آستانه رسیدن فصل‌های سرد سال و ارتباط آن با کار و شیوه زندگی افراد مطلع شویم.
علاوه بر این در بخش طب مکمل این شماره با شیوه‌های طبیعی و گیاهی درمان و پیشگیری از سنگ کلیه و شیوه تسکین دردهای ناشی از سیاتیک با فشار درمانی آشنا خواهید شد و روش‌های پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی، زکام و آبریزش بینی را در آستانه فصل پاییز مرور خواهیم کرد.

سیاتیک با شغل شما مرتبط است

برخی افراد که به سیاتیک مبتلا هستند به دلایلی غیر از جابه‌‌جایی دیسک و لگن و یا تجمع رسوبات در اطراف مفاصل به این عارضه مبتلا شده‌اند. در جهان افرادی وجود دارند که سیاتیک را به صورت ارثی از پدر یا مادر خود به ارث برده‌اند. گروهی از مردم نیز وجود دارند که به دلیل استرس، اضطراب و عصبانیت در خطر ابتلا به سیاتیک قرار دارند. این گروه به دلیل بروز استرس یا شوک‌های روحی، با انقباض عضلات و اعصاب بدن به‌ویژه سیاتیک رو به رو می‌شوند.  در حقیقت فشارها و تنش‌های عصبی در بدن موجب منقبض شدن عضلات شده و این مسئله به تنگ شدن مجرای ریشه‌های عصبی و دردناک شدن سیاتیک منجر می‌شود. بنابراین قرار گرفتن در محیط‌های پر استرس و شلوغ برای مبتلایان به سیاتیک مناسب نیست؛ زیرا این افراد با داشتن شغل‌های پر مشغله و پر استرس امکان انقباض و اسپاسم‌های عضلانی و عصبی را در بدن خود افزایش می‌دهند.

پاییز فصل دردهای سیاتیک است

یکی از نکاتی که افراد مبتلا به سیاتیک باید به آن توجه کنند تشدید دردهای سیاتیک و اسپاسم‌های عضلانی در فصل‌های سرد سال است. به اعتقاد درمانگران، سرمای هوا یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش غلظت مایع میان مفصلی در بدن است که موجب کاهش فضای مورد نیاز ریشه‌های عصبی در جایگاه خود می‌شود. به این ترتیب افراد مبتلا به سیاتیک باید مراقبت‌های لازم را برای پیشگیری از عود کردن درد رعایت کنند. برای این منظور می‌توانند با پوشش مناسب و قرار نگرفتن در معرض هوای سرد از تشدید درد پیشگیری کنند.

رژیم غذایی برای مبارزه با سیاتیک

در طب سنتی توصیه‌های کاربردی زیادی برای پیشگیری از عود کردن دردها و اسپاسم‌های عصب سیاتیک به  افراد مبتلا به سیاتیک شده است:

افراد مبتلا به سیاتیک بهتر است از مصرف مواد غذایی با طبع سرد و مرطوب پرهیز کنند. این افراد بهتر است از مصرف گوشت گوساله و گاو، انواع چاشنی‌های ترش، ماست و دوغ و حبوبات بپرهیزند یا مصرف آنها را در طول هفته به حداقل برسانند.

پیاده‌روی صبحگاهی اما مستمر نیز یکی از بهترین روش‌ها برای پیشگیری از بروز گرفتگی‌های سیاتیک است.

این افراد بهتر است در وعده‌های غذایی خود به ویژه وعده صبحانه یا میان‌وعده‌های صبح و عصر ازشیره انگور و مغز گردو که در گروه مواد غذایی با طبع گرم هستند، استفاده کنند.

 سیاتیک در چه کسانی عود می‌کند؟

با مشاوره با یک متخصص طب سنتی به راحتی می‌توانید استعداد ابتلا به سیاتیک را در خود بررسی کنید. این درمانگران با بررسی طبع هر فرد و بررسی میزان اخلاط موجود در بدن وی احتمال ابتلا به اسپاسم‌های عضلانی و سیاتیک را مشخص می‌کنند.

 از دیدگاه این گروه از درمانگران افرادی که میزان خلط دم و بلغم در بدنشان زیاد است در مقایسه با دیگر گروه‌ها استعداد بیشتری در ابتلا به دردهای سیاتیکی دارند که این گروه نیز با اصلاح شیوه زندگی و رعایت دستورات و رژیم غذایی مناسب می‌توانند میزان اخلاط بدن خود را به تعادل برسانند و به این ترتیب احتمال ابتلا به سیاتیک را کاهش دهند.

  علاوه بر این علائم دیگری مانند چاقی و اضافه وزن نیز وجود دارد که استعداد ابتلا به سیاتیک را افزایش می‌دهد. افراد چاق به دلیل وزن غیراستاندارد و نامناسب،  اصولا به هنگام نشستن و برخاستن و حتی راه رفتن فشار بیشتری را در مقایسه با افراد طبیعی تحمل می‌کنند و به همین دلیل احتمال ابتلا به انقباض‌های عضلانی در آنها افزایش می‌یابد و متعاقب آن احتمال بروز سیاتیک نیز چند برابر می‌شود.

درمان‌های خانگی برای سیاتیک

اگر در شرایطی خاص دچار اسپاسم یا گرفتگی عصب سیاتیک شدید، می‌توانید برای کاهش میزان درد از یکی از شیوه‌های زیر استفاده کنید.

 گرم کردن موضع درد در ناحیه لگن یا ران با  کیسه آب گرم می‌تواند تاثیر زیادی در کاهش درد سیاتیک در افرادی که دچار اسپاسم‌های عصبی شده‌اند داشته باشد.

  ورزش‌های کششی و نرمشی نیز در کاهش دردهای ناشی از سیاتیک بسیار موثر است. اما باید مراقب بود که از انجام ورزش‌های چرخشی و پرتابی پرهیز کرد.

 

نوشیدن چای گیاهی و دمنوش‌هایی نظیر گل گاوزبان و یا نعناع می‌تواند به کاهش درد و ریلکسی اعصاب کمک کند و دردهای ناشی از سیاتیک را تخفیف دهد.

  ماساژ موضع درد با روغن زیتونی که در آن مقدار کمی زنجبیل رنده شده، می‌تواند به بهبود این دردها کمک کند.

  افزودن چاشنی‌ها و ادویه‌های گرم مثل دارچین و عسل به برنامه غذایی مبتلایان به اسپاسم می‌تواند موثر باشد.

چرا سیاتیک به سراغتان می‌آید؟

اسپاسم و درد عصب سیاتیک از جمله دردهایی است که اکثر بزرگسالان آن را یکی، دو بار در طول زندگی تجربه کرده‌اند.  از دیدگاه درمانگران طب سنتی و مدرن، عوامل مختلفی مانند فشارهای ناشی از جا به جایی دیسک در بدن، تغییر شکل و ظاهر دیسک، ضربه خوردن در اثر تصادف، ورزش و یا حادثه از جمله رایج‌ترین و شایع‌ترین عواملی است که می‌تواند موجب تورم و  دردناک شدن عصب سیاتیک شود؛ به گونه‌ای که روند زندگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و امکان حرکت و جابه جایی را در او به حداقل می‌رساند.
تاثیر سیاتیک در دررفتگی مفصل ران
در افرادی که گرفتگی عصب سیاتیک و اسپاسم‌های ناشی از آن به طور مستمر تکرار می‌شود، به گونه‌ای که فرد در یک هفته چند  اسپاسم و انقباض عصب سیاتیک را تجربه می‌کند، احتمال دررفتگی و جابه‌جایی مفصل ران وجود دارد زیرا گرفتگی‌های متعدد اعصاب و ماهیچه‌ها در ناحیه لگن و ران احتمال جابه‌جایی مفاصل و انحراف لگن را برای بیمار به همراه دارد؛ بنابراین افرادی که استعداد ابتلا به گرفتگی‌های سیاتیک را دارند بهتر است با مراجعه به متخصص احتمال این جابه‌جایی‌ها را در بدنشان بررسی کنند زیرا عوارض جبران‌نشدنی برای او به همراه دارد.

ضربه‌های ناگهانی؛ عامل بروز سیاتیک 

یکی دیگر از دلایل ابتلا به سیاتیک جابه‌جایی لگن خاصره بر اثر ضربه است. از آنجا که ریشه عصب سیاتیک در لگن خاصره وجود دارد با بروز هرگونه جابه‌جایی در استخوانبندی لگن خاصره، این عصب دچار تورم، التهاب و درد می‌شود. بنابراین احتمال ابتلا به درد سیاتیک در افرادی که تجربه تصادف داشتند یا دچار ضربه در ناحیه پا یا لگن شده‌اند وجود دارد.علاوه بر این، تجمع رسوبات و مواد زاید در اطراف مهره‌ها و مفاصل به‌دلیل رعایت نکردن رژیم غذایی مناسب از دیگر عواملی است که موجب افزایش حجم ناحیه میان مهره‌ای می‌شود و موجب می‌شود که عصب سیاتیک تحت فشار قرار گرفته و دردناک شود.

چه دردی، درد سیاتیک است؟

درد سیاتیک معمولا با دردهای خفیف و اندک آغاز می‌شود و به مرور در مدت زمانی کوتاه تشدید پیدا می‌کند و در برخی موارد به دردی غیرقابل تحمل تبدیل می‌شود؛ به گونه‌ای که فرد امکان حرکت پای خود را از دست می‌دهد و کوچک‌ترین حرکتی برای او با دردی غیرقابل توصیف همراه است. درد سیاتیک معمولا از ناحیه پشت باسن آغاز می‌شود و با پیشروی آن به ران‌ها و ساق پا نیز سرایت می‌كند. این درد ممکن است برخی مبتلایان را برای چند روز خانه‌نشین کند.

 

منبع : بهترین ها

سندرم پیریفورمیس و به دام افتادن عصب سیاتیك

سندرم پیریفورمیس و به دام افتادن عصب سیاتیک

 

سندرم پیریفورمیس نخست در سال 1928 تعریف شد. در گذشته آنرا سبب 6درصد سیاتیکا (سندرم با درد انتشاری از کمر به طرف باسن و قسمت خلفی و خارجی اندام تحتانی که شایعترین علت آن فتق دیسک بین مهره ای پایین کمر است و یا دردی که در هر جایی در طول مسیر عصب سیاتیک قرار دارد، بیماری cotugno's، نورالژی یا نوریت سیاتیک نیز گفته می شود) می دانستند، ولی امروزه با تکنیک های تصویربرداری و الکترودیاگنوستیک دریافته اند که سندرم یبریفوریس بسیار شایعتر است زیرا این سندرم می تواند شبیه سندرمهای درد شایعتر مثل رادیاکولوپاتی کمری، اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک و بورسیت تروکانتر بزرگ استخوان فمور خود را نشان دهد. این سندرم معمولاً بعلت کمپرسیون و یا تحریک قسمت پروگزیمال عصب سیاتیک در جایی که از طریق مجرای بزرگ سیاتیک از لگن خارج می شود بوسیله عضله پیریفورمیس ایجاد می شود.

آناتومی و ارتباط بالینی آن با سندرم پیریفورمیس

از تشخیص های افتراقی این سندرم رادیکولوپاتی لومبوساکرال و بیماری دژنراتیو دیسک کمری، آرتروپاتی مفاصل facet کمری، اسپوندیلولیستزیس و اسپوندیلولایزیس کمری، درد میوفاسیال، بورسیت تروکانتریک و بورسیت توبروزیته ایسکیال است و با اطلاع از نوروآناتومی لومبوساکرال بسیاری از تشخیصها رد می شوند.

شبکه عصبی لومبار یا کمری شامل شاخه های قدامی ریشه های عصبی L1- L4 و نیز T12 و بعضاً L5است. این شبکه بین عضلات پسواس ماژور و کوادراتوس لومبوروم قرار می گیرد که کمپارتمان پسوآس گفته می شود.

تشکیلات عصبی این شبکه شامل

- عصب ابتراتور (از شاخه های قدامی ریشه های L2، L3و L4 ایجاد می شود. شاخه قدامی این عصب مفصل هیپ، عضلات اداکتور یا جمع کننده قدامی ران و پوست قسمت داخلی زانو و شاخه خلفی آن عضلات اداکتور عمقی و نیز مفصل زانو را عصب می دهد).

- عصب فمورال (از شاخه های خلفی ریشه های L2، L3وL4 ایجاد می شود عضلات سارتوریوس و چهار سر ران و پوست قدام ران از رباط اینگواینال تا زانو و شاخه صافنوس آن پوست کناره داخلی ساق را از زانو تا انگشت بزرگ عصب می دهد).

- عصب لترال فمورال کوتانئوس (از شاخه های خلفی ریشه هایL2و L3 ایجاد می شود. پوست قسمت خارجی ران از هیپ تا وسط ران و پوست جلوی ران را تا زانو عصب می دهد).

عصب سیاتیک از ریشه های عصبی ساکرال S1، S2و S3 ایجاد می شود که شاخه هایی از ریشه های L5, L4 هم می گیرد و ترکیبی از دو تنه عصبی بزرگ یعنی تیبیال و کامان پرونئال است.

عضله پیریفورمیس مبدا اصلی آن از سطح قدامی ساکروم (S2، S3و S4) است و از طریق سوراخ سیاتیک بزرگ G. S. Foramen لگن را ترک کرده و در انتها تبدیل به یک رباط گرد شده و به کنار فوقانی تروکانتر بزرگ فمور متصل می شود.

از سوراخ بزرگ سیاتیک در استخوان هیپ عضله پیریفورمیس همراه عروق و اعصاب رد می شود. عروق و عصب گلوتئال فوقانی از بالای عضله پیریفورمیس ، عروق و عصب گلوتئال تحتانی و پودندال و عصب سیاتیک و عصب پوستریور کوتانئوس ران همگی از زیر عضله پیریفورمیس (بین عضله پیریفورمیس و عضله جملوس فوقانی) عبور کرده و از لگن خارج می شوند و از لبه تحتانی عضله گلوتئال عبور می کند. عضله پیریفورمیس مستقیماً از L5 و S2, S1 عصب می گیرد.

عضله پیریفورمیس ران را در حالت آکستانسیون (مستقیم) به طرف خارج می چرخاند (external rotation) و در حالت فلکشن (خم شده) آنرا ابداکشن می دهد. عصب سیاتیک بزرگترین عصب اندام تحتانی است و دوسانتیمتر عرض دارد و پوست خلف ران و تمام ساق و پا از زیر زانو را به استثنای یک باریکه در قسمت داخل پا که از عصب صافنوس عصب می گیرد عصب دهی می کندو در طول مسیرش از سوراخ بزرگ سیاتیک تا نقطه ای که به دو شاخه پرونئال و پوستریور تیبال (درست بالای فضای پاپلیته) تبدیل می شود می تواند تحت فشار قرار گیرد. این عصب زیر عضله پیریفورمیس و روی عضله obturator internus قرار می گیرد که شایعترین مکان به دام افتادن یا تحت فشار قرار گرفتن سیاتیک است که سندرم پیریفورمیس گفته می شود.

عصب سیاتیک گاهی از بالای عضله پیریفورمیس و گاهی از داخل عضله و گاهی یک شاخه آن از بین عضله و یک شاخه از بالا یا پایین عضله عبور می کند که حالت اخیر شایعترین حالت است.

نمای بالینی

بیماران بطور تیپیک از دردهای انتشاری به مناطق عصب دهی سیاتیک در پا (پوست خلف ران و تمام ساق و پا از زیر زانو، به استثنای یک باریکه در قسمت مدیال پا که از عصب صافنوس عصب می گیرد)، درد تندر در کفل، اینکه درد در حالت نشسته بیشتر از زمان ایستادن است، شاکی هستند.همچنین عموماً از درد پایین کمر و درد کفل وهیپ که به طرف پایین به ساق پا در همان طرف انتشار می یابد شاکی اند. از بین رفتن قدرت حرکت می تواند سبب بی ثباتی پا و اختلال شدید در راه رفتن شود. معمولاً این درد به صورت کرامپ یا گرفتگی عضله (cramping) و درد مداوم(aching) عنوان می شود. پارستزی یا گزگز در مناطق عصب دهی حسی، عصب سیاتیک می تواند وجود داشته باشد.

وقتی که در عضله پیریفورمیس اسپاسم رخ می دهد یا التهاب ایجاد می شود می تواند دیسفانکشن مفصل ساکروایلیاک یا بروسیت تروکانتر بزرگ فمور یا رادیکولوپاتی لومبار را تقلید نماید.

درد معمولاً از افراط در عملیات ورزشی (overuse) مثل دویدن بیشتر از سه بار در روز، انجام دادن زیاد ورزشهایی چون تنیس، شمشیربازی، پرش با نیزه، یا ساعتها نشستن در یک زمان و کار سنگین ناشی می شود . علل تروماتیک درد که شایع اند شامل تصادفات با اتومبیل، افتادن و زخمهایpenetrating است.

یافته های فیزیکی

در معاینه تندرنس در ناحیه مفصل ساکروایلیاک و قسمت فوقانی تروکانتر بزرگ فمور دیده می شود تنه عضله پیریفورمیس را چون عضلات گلوتئال روی آن قرار دارند نمی توان لمس کرد لمس مطمئن عضله پیریفورمیس در رکتال اگزام است که بصورت توده سوسیس شکل در لترال لمس می شود.

یافته های دیگر عبارتند از:

* TineL,s Sing مثبت است. احساس tingling یا مورمور شدن در انتهای دیستال اندام وقتی که روی ناحیه تقسیم و توزیع عصب فشار وارد شودکه نشانگر ضایعه یا شروع رژنراسیون عصب است. عصب سیاتیک روی سوراخ سیاتیک دارای تندرنس است و در روی عصب جایی که از زیر عضله پیریفورمیس عبور می کند این علامت مثبت است.

* مثبت بودن straight- leg raising test مطرح کننده گیر افتادن یا تحت فشار قرار گرفتن عصب سیاتیک است که ناشی از سندرم پیریفورمیس است. خم و راست شدن از ناحیه کمر و هیپ نشانه های درد را در اکثر بیمارانی که از این سندرم رنج می برند افزایش می دهد. ضعف عضلات گلوتئال و اندام تحتانی و درنهایتً تحلیل رفتن عضله اغلب در سندرم پیریفورمیس پیشرفته و درمان نشده دیده می شود.

* solheim,s sign مثبت است. درد با adduction, internal rotation and flexion ران طرف درگیر بیشتر می شود زیرا عضله پیریفورمیس روی عصب سیاتیک فشرده می شود.

*Pace test مثبــت است که درد همـراه ناتـوانـی زمـانی که ران در وضعیـتabdation/ external rotation قرار می گیرد مجدداً ایجاد می شود.

* اختلال در مفصل ساکروایلیاک و یا سندرم iliotibial band بطور شایع دیده می شود.

* درد در حالت نشسته نسبت به حالت ایستاده بدتر می شود که ممکن است 15 دقیقه الی 1 ساعت طول بکشد تا درد ظاهر شود.

* زنانی که وزن بالا دارند و BMI یا ایندکس توده بدن آنان بیشتر از 30 باشد میزان برگشت و خلاصی یافتن از درد در آنان نسبت به دیگران پایین تر است.

* Freiberg test:در این تست اگر ران را در حالت کشیده با قدرت و سریع به داخل چرخش دهیم ایجاد درد می کند.

* اندام تحتانی درگیر ممکن است کوتاه شود.

تشخیص

سندرم پیریفورمیس را می توان با تعیین نقاط تحت فشار در معاینات تصویربرداری و تستهای الکترودیاگنوستیک تشخیص داد.

EMG عضلات پارا اسپاینال نرمال بوده و این عضلات درگیر نیستند، ولی EMG و NCV نمی توانند نقطه آسیب بین شبکه لومبو ساکرال و وسط ران را تعیین کنند. یافته های فیزیکی و هیستوری نیز بطور تیپیک هرنیه شدن دیسک را نشان نمی دهد. علایم و نشانه های یکطرفه در تنگی کانال نخاعی نادر است.

متاسفانه بسیاری از بیماران کمپرسیون عصب سیاتیک ابتدا با تشخیص اشتباه هرنیاسیون دیسک بین مهره ای و رادیکولوپاتی یا پاتولوژی اولیه هیپ درمان می شوندو حتی تحت عمل جراحی قرار می گیرند اغلب بیماران رادیکولوپاتی کمری دارای درد کمر همراه با تغییرات حسی -حرکتی و رفلکسی هستند که همراه با درد گردن است. در حالی که در سندرم پیریفورمیس بیماران تنها درد کمری ثانویه دارند و تغییرات رفلکس ندارند و تغییرات حسی و حرکتی عصب سیاتیک محدود به مناطق عصب دهی سیاتیک از سیاتیک ناچ به پایین می باشد. البته ممکن است رادیکولوپاتی کمری و فشار روی عصب سیاتیک به صورت سندرم «double crush» وجود داشته باشد. رادیوگرافی کمری، هیپ و لگن بـرای رد پاتولـوژی مخفی استخوانی انجـام می شـود. تستـهای CBC، ANA, sedimentation rate, uric acid براساس وضعیت بالینی بیمار انجام می شود. در هرنیاسیون دیسک، استنوز کانال نخاعی، یا ضایعه فضاگیر MRI اندیکاسیون دارد.

 

منبع:

http://persianblog.ir//