نوروپاتی دیابتی چیست؟

این کلمه از دو واژه نورون به معنی سلول عصبی و پاتی به معنی بیمار شدن و آسیب دیدن تشکیل شده است. آسیب دیدن اعصاب در اثر بالا بودن قند خون را "نوروپاتی دیابتی" می‌نامند. این مشکل یکی دیگر از عوارض کنترل نکردن قند خون در بیماران دیابتی است.

 

 


 

نوروپاتی دیابتی

شاید دیده باشید دیابتی‌ها از سوزن سوزن شدن و گرفتگی و گزگز دست‌ و پا شکایت دارند که موقتی بوده و متناوبا رخ می‌دهد. این اولین مرحله آسیب اعصاب است (شاخه‌های حسی اعصاب محیطی اولین گروه‌اند که آسیب می‌بینند). به مرور دردها بیشتر و شدیدتر و طولانی‌تر می‌شوند.

فقدان حس در پاها که فرد به طور مکرر به پاهای‌اش آسیب و ضربه می‌زند و متوجه آن نمی‌شود و دچار "پای دیابتی" می‌گردد.

به طور متوسط بیماران دیابتی طی 10 تا 20 سال بعد از شروع بیماری دچار آسیب اعصاب می‌شوند، البته بعضی بیماران بسیار سریع‌تر دچار علایم عصبی می‌شوند و بعضی دیگر اصلا گرفتار نمی‌شوند.

هر چه مدت ابتلا به بیماری دیابت بیشتر باشد و هر چه کنترل دیابت ضعیف‌تر باشد، احتمال آسیب اعصاب و شدت آسیب بیشتر خواهد بود

در اثر بیماری دیابت هر قسمتی از اعصاب محیطی و اعصاب خودکار (سمپاتیک‌ها و پاراسمپاتیک‌ها) می‌تواند آسیب ببیند.

اعصاب خودکار به جاهایی عصب‌دهی می‌کنند که عملکرد غیرارادی دارند، مثل قلب، عضلات صاف احشا و ارگان‌های داخلی بدن و غدد.

اعصاب محیطی هم به اعصابی اطلاق می‌شود که از جمجمه یا نخاع بیرون می‌آیند. اعصابی که از جمجمه بیرون می‌آیند به چشم‌ها، زبان، صورت، گوش‌ها و... می‌روند و اعصابی که از نخاع بیرون می‌آیند به عضلات ارادی بدن عصب‌دهی می‌کنند. اعصاب نخاعی شاخه‌های حسی نیز دارند که حس‌های لمس، حرارت، درد و... را انتقال می‌دهند.

آسیب پا در نوروپاتی دیابتی

در اثر دیابت رگ های بدن دچار مشکل می‌شوند و در وظیفه خود که خون‌رسانی و تغذیه سلول‌های مختلف است ناموفق عمل می‌کنند و به ‌خاطر این نارسایی، اعصاب آسیب می‌بینند. به‌ علاوه میزان بالای قند خون در آسیب اعصاب دخالت دارد.

کار اعصاب که مختل شود همه چیز به هم می‌ریزد، مثلا معده دچار بی‌حرکتی و تاخیر در تخلیه غذا شده و فرد دچار دل درد و احساس سنگینی معده، تهوع و استفراغ می‌شود.

بروز یبوست یا اسهال، اختلال ریتم طبیعی قلب و بروز علایم قلبی، بی‌اختیاری یا احتباس ادرار به دنبال آسیب اعصاب مثانه و در مردان اختلال نعوظی به دلیل بیماری دیابت ممکن است رخ دهند.

 

قطعا جایی برای شک وجود ندارد که کنترل دقیق قند خون از ایجاد آسیب اعصاب در بیماران دیابتی جلوگیری می‌کند.

 

 

نوروپاتی دیابتی چگونه درمان می شود؟

هدف از درمان رهایی از مشکلات ایجاد شده و پیشگیری از تخریب بیشتر اعصاب است. نخستین گام کنترل قند خون است، زیرا از پیدایش مشکلات جدید و بدتر شدن عوارض قبلی پیشگیری می کند.

1- در مواردی که قرص ها نمی توانند قند خون را به خوبی کنترل کنند، تزریق انسولین معمولا مفید واقع می شود.

2- گاهی قرص هایی که برای درمان افسردگی استفاده می شوند، برای درمان نوروپاتی ناشی از دیابت به کار می روند و دارای اثرات مفید در بهبود کیفیت خواب نیز هستند.

3- هنگام شب می توان از مسکن ها استفاده کرد.

4- برای بهبود عوارض گوارشی پیشنهاد می شود تعداد وعده های غذایی را افزایش دهید و میزان غذای مصرفی در هر وعده را کم کنید. همچنین از مصرف غذاهای پرچربی و پرفیبر پرهیز کنید.

5 - برای جلوگیری از ضعف و سرگیجه، تغییر وضعیت ایستادن و نشستن را آهسته انجام دهید. گاهی برای بهبود ضعف اندام ها ممکن است فیزیوتراپی توصیه شود.

6- به دلیل استعداد ابتلا به عفونت ادراری در مبتلایان به نوروپاتی دیابتی، لازم است مبتلایان به دیابت آب و مایعات بیشتری بنوشند و اگر دچار تکرر ادرار هستند سعی کنند به فواصل منظم، مثلا هر 3 ساعت یک بار ادرار کنند.

 

منبع : تبیان 

آشنایی با بیماری عصبی (نوروپاتی)

نوروپاتی :

 
نـوروپاتی نـوعی اختـلال عـصبـی اسـت کـه بـر روی مـیـزان
حساسیت و تحریک پذیری اعصاب دست و پا تاثیر میگذارد.
در ایـن حالت همواره نوعی احساس کرختـی، بـی حـسی 
و درد به بیمار دست می دهد. نوروپاتی انواع مختلفی دارد
که در زیر به برخی از آنها اشاره شده است: 
 
 
نوروپاتی دیابتیک 
پزشکان معمولاً برای درمان نوروپاتی دیابتی دردناک از داروهای خوراکی استفاده می‌کنند، هر چند استفاده از سایر روش‌های درمان نیز می‌تواند برای رفع این مشکل مفید باشد. افراد دچار درد عصبی شدید ممکن است نیاز به استفاده ترکیبی از دارو یا روش‌های درمان مختلف برای رفع مشکل خود داشته و به این ترتیب لازم است یک برنامه درمان مناسب برای آن‌ها با توصیه پزشک تعیین گردد. 
نوروپاتی غیر ارادی 
پلی نوروپاتیک 
مونو نوروپاتیک 
نوروپاتی خارجی 
 
در گونـه هـای مختـلف نـوروپـاتی بـه نـوعی شـاهد اخـتلال
سیستم عصبی هستیم، اما از جمله شایع ترین انواع این
بیـمـاری، نـوروپاتی خـارجی اسـت کـه بر روی رشتـه هـای
عصبی خـارجـی تـاثـیر مـی گـذارد. ایـن اختـلال هـم بر روی
اعـصـاب حسـی و هم بر روی اعصاب حرکتی که رابط میـان
مغز، ستون مهره ها و سـایـر قسـمت هـای بـدن هستـنـد،
تـاثـیر مـی گـذارد. بـا این وجـود از جمله علائمی که بیماران
از آن شکایت می کنند، احساس سوزش در دست ها و پاهای آنهاست. در اکثر بیماران دلیل ایجاد این اختلال مرض قند می باشد که معمولاً با گذشت زمان و استفاده از داروهای مناسب شرایط بهبود پیدا خواهد کرد. 
 
 
علائم نوروپاتی 
 
نشانه هایی که در انواع نوروپاتی محیطی بیشتر شایع هستند، به شرح ذیل میباشند: 
 
بی حسی دست ها و پاها 
احساس سوزش 
دردهایی شبیه به شک الکتریکی 
تشدید حساسیت در قدرت لامسه 
نیاز به هماهنگی و کنترل 
 
کلیه ی علائم ذکر شده در نوروپاتی خارجی بیش از پیش قابل رویت هستند. این نوع بخصوص نوروپاتی بیشتر بر روی اعصاب زیر تاثیر می گذارد: اعصاب حسی که مسئول دریافت محرک هایی نظیر لمس کردن و درد هستند. اعصاب حرکتی که کنترل حرکت ماهیچه ها را به عهده دارند و همچنین اعصاب غیر ارادی که مسئول عملکرد فعالیت های غیر ارادی بدن مانند: فشار خون، سیستم گوارش و ضربان قلب هستند. 
 
دلایل ایجاد نوروپاتی 
 
چندین فاکتور وجود دارد که می تواند سبب ایجاد نوروپاتی شود؛ اما معمولاً گفته میشود که دلیل ایجاد این اختلال "ناشناخته" است. البته در بیشتر موارد دلیل ایجاد این نوع بیماری "دیابت" گزارش می شود. به هر حال می توان دلایلی را ذکر کرد که منجر به ایجاد نوروپاتی در افراد می شوند: 
 
 
عوامل وراثتی – برخی از بیماران نوروپاتی را به صورت ارثی دریافت می کنند. 
ایدز و سایر بیماری ها – افرادی که مبتلا به ایدز هستند نیز درجات مختلفی از نوروپاتی مبتلا می شوند. البته بیماری های دیگری نیز وجود دارند که می توانند سبب ایجاد نوروپاتی شوند مانند: کم کاری کلیه و کبد و کم کاری تیروئید. 
فشار دائمی بر روی اعصاب – اگر فردی برای مدت زمان زیادی در یک حالت بنشیند، و یا کاری را به طور پیوسته انجام دهد مثل: نوشتن، و یا خم شدن، این امر می تواند بر روی سیستم عصبی فرد مورد نظر تاثیر منفی ایجاد کند. 
دیابت – این بیماری یکی از موارد شایع و ابتدایی ابتلای افراد به نوروپاتی است. در این حالت بیماران دائماً از وجود درد و سوزش در دست ها و پاهای خود شکایت می کنند. 
الکل و مواد مخدر – اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر می تواند نهایتاً منجر به ایجاد نوروپاتی در افراد شود، چرا که فرد به تدریج به دلیل مصرف مواد فوق نمیتواند یک رژیم غذایی سالم داشته باشد و به مثابه آن کنترل خود را بر روی اعصابش از دست می دهد و دچار نوروپاتی شود. 
سایر عوامل – دلایل دیگری نظیر تاثیرات جانبی مصرف برخی از داروها، مصرف سموم، کمبود ویتامین و .. نیز وجود دارند که به نوبه ی خود می توانند سبب ایجاد نوروپاتی در افراد شوند. 
 
درمان نوروپاتی 
 
این بیماری را می توان به شیوه های مختلفی درمان نمود؛ اما ابتدا باید درد را از بیمار دور کرد که به این منظور پزشک داروهای ضد درد تجویز می نماید. باید توجه داشت که درمان قطعی بیماری به همین مرحله ختم نمی شود. پزشک با توجه به تاریخچه ی بیماری، روش های درمانی مختلفی را توصیه می کند. در برخی از موارد که نوروپاتی به واسطه ی تبخال های عصبی ایجاد شده باشد، پزشک انواع لوسین های بی حس کننده را تجویز می کند که این پمادها برای مصرف خارجی بوده و دارای تاثیرات جانبی قابل توجهی نمی باشند. در برخی موارد حاد، داروهای ضد افسردگی نیز تجویز می شوند تا بیمار به سرعت از درد رها شده و بهبودی حاصل شود. 
 
منبع : مردمان