حركاتی برای رفع گرفتگی گردن


 آسیب‌های شایع گردن شامل گرفتگی (اسپاسم)‌، كشیدگی عضلات ناحیه و شكستگی می‌شوند. تصادفات، آسیب‌های ورزشی و حتی برخی از وسیله‌هایی كه در شهربازی سوار می‌شوید می‌توانند موجب آسیب‌ گردن شوند.

گرفتگی گردن كه اكثر شما تا به حال آن را تجربه كرده‌اید عبارت است از به انقباض افتادن ماهیچه‌های گردن. در این حالت ماهیچه‌ها سفت و دردناك می‌شوند. استفاده بیش از اندازه، وضعیت نامناسب یا استرس موجب بروز این حالت می‌شوند. انجام حركات زیر به بهبود گرفتگی عضلات گردن كمك می‌كنند.

 حركت اول:

سر خود را به سمت راست بچرخانید و دستان خود را در پشت سر به هم قفل كنید. اجازه دهید وزن دستانتان چانه شما را به قسمت راست سینه نزدیك كند. 15 ثانیه در این حالت بمانید و مجددا به حالت عادی برگردید. این حركت را در سمت چپ نیز تكرار كنید.

حركت دوم:
سر خود را به سمت راست بچرخانید تا جایی كه بتوانید پشت شانه خود را ببینید.
حال دست راست خود را بلند كرده و كف دست را روی سمت چپ شانه قرار دهید. با كف دست، چانه خود را به سمت شانه نزدیك كنید و برای مدت 10 ثانیه نگه دارید. این حركت را 3 مرتبه دیگر تكرار كنید. برای سمت چپ نیز به همین صورت عمل كنید.

حركت سوم:
در حالی كه ایستاده یا نشسته‌اید و دستانتان در دو طرف بدن آویزان است، كتف‌های خود را از پشت به هم نزدیك كنید و 5 ثانیه نگه دارید. این حركت را 3 مرتبه در روز و هر بار 10 دفعه تكرار كنید.

منبع:سیمرغ

با گرفتگی عضلات گردن چه کنیم؟

 

 

صبح که از خواب بیدار می‌شوید، اگر به علت درد و گرفتگی عضلات گردن نتوانید سرتان را بچرخانید چه می‌کنید؟

تا به‌ حال برایتان پیش آمده است که حین انجام کارهای عادی روزانه، به‌ طور ناگهانی دچار گرفتگی عضلات گردن شده و یا دچار درد شدیدی در قسمتی از بدنتان ‌شوید؛ مثلا وقتی خم شده‌اید تا شیئی را از روی زمین بردارید یا هنگامی که سرتان را موقع خروج از پارکینگ برای احتیاط و نگاه‌ کردن به عقب بر‌گردانده‌اید و دچار گرفتگی عضلات گردن و شانه شده اید. حتی ممکن است تنها بعد از کش ‌دادن بدنتان پس از یک سفر هوایی طولانی، دچار این نوع دردهای ناگهانی شدید و به رگ به رگ شدن گردن دچار شوید.

این دردها معمولا آن ‌قدر شدید هستند که شاید حتی به سختی بتوانید از جایتان تکان بخورید، زیرا ماهیچه‌های اطراف ستون فقرات ، از قوی‌ترین و در عین حال کاربردی‌ترین نقاط بدن هستند و گرفتگی آنها می‌تواند منجر به بروز درد گردن و دردهای ناراحت ‌کننده  در ناحیه پشت شود.

گرفتگی عضلات و گرفتگی گردن یکی از شایع‌ترین عوامل ایجاد درد شدید در پشت و گردن افراد است. این گردن درد اگرچه گاهی با بعضی روش‌های سنتی معمول قابل کنترل است و نیازی به درمان از طریق روش‌های جراحی ندارد، اما در صورت مشاهده بعضی علائم باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

گرفتگی و خشکی عضلات یکی از عکس‌العمل‌های حفاظتی و طبیعی بدن نسبت به مشکلاتی است که در ماهیچه یا رشته‌های عصبی اطراف آن پیش آمده است. گرفتگی رگ گردن ممکن است به دلایل مختلفی بروز کند. معمولا حرکات ناگهانی نامناسب ممکن است باعث کشش‌های شدید در بافت ماهیچه‌ای و عصبی این قسمت شده و درد و ناراحتی برای ما ایجاد کند. گرفتگی عضلات پشت گاهی هم می‌تواند نشانه‌ای از وجود صدمات و مشکلات در قسمت‌های درونی خود ستون فقرات مثل مهره‌ها یا دیسک‌ها و زردپی‌ها (رشته‌های پیوندی که مهره‌ها را به هم متصل می‌کنند) باشد.

 این درد معنی ‌دار

از اولین نشانه‌های گرفتگی عضلات گردن، درد شدیدی است که بسته به موقعیت ناحیه صدمه‌ دیده، در پشت یا گردن ظاهر می‌شود. این درد که با انقباض دردناک ماهیچه همراه است، ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.

این درد و انقباض معمولا دو هدف دارد: یکی این که شما را متوجه وجود مشکل در بدنتان کند و دیگر این که حرکات شما را محدود سازد تا مانع صدمات بیشتر در آن ناحیه از بدنتان گردد. این علائم معمولا‌ بر اثر فعالیت بدنی زیاد تشدید می‌شوند و عموما پس از یک دوره استراحت، کمتر شده یا از بین می‌روند.

 چه باید کرد؟

بیشتر اوقات اگر گرفتگی عضله علت پزشکی جدی نداشته باشد،  با یک دوره درمانی ساده در چند روز یا چند هفته بهبود پیدا می‌کند. اما اگر هر یک از علائم زیر را در خود مشاهده کردید، برای درمان درمان گرفتگی عضلات گردن فورا به پزشک مراجعه کنید:

* تغییر در نحوه عملکرد روده‌ها و مثانه، به طوری که در کنترل آنها دچار مشکل شوید.

* ضعف ماهیچه‌ها در ناحیه بازوها و ساق پاها و عدم تعادل هنگام راه ‌رفتن، و احساس کاهش تــدریجــی توانایی در طی مسیری که معمولا به راحتی پیاده‌روی می‌کرده‌اید.

* احساس گسترش درد و بی‌حسی در دست و پا به ویژه هنگام عطسه، سرفه یا موقع نشستن.

* بدتر شدن درد در حالت دراز کشیدن و بی‌خوابی در طول شب از شدت درد.

* درد همراه با تب، کاهش وزن و دیگر نشانه‌های بیماری.

اگر هیچ یک از علائم ذکر شده در بالا را نداشتید، شاید با انجام کارهایی بتوانید خودتان درد و گرفتگی ماهیچه‌هایتان را کاهش دهید، یا بعضی از علائم آزاردهنده و مشکل‌ساز آن را از بین ببرید.

 از تو حرکت

انجام فعالیت‌های روزانه و معمول (البته شاید با سرعت کمتر و مطمئنا با خودداری از انجام کارها و حرکاتی که ممکن است دوباره شما را دچار مشکلاتی کند) بهترین و مناسب‌ترین راه برای شروع یک دوره ی درمانی است. استراحت کوتاه‌ مدت مشکلی ایجاد نخواهد کرد،اما خوب است بدانید که انجام فعالیت‌های سبک، بهبود وضعیت شما را تسریع می بخشد. بنابراین از دراز کشیدن و استراحت‌های طولانی ‌مدت خودداری کنید.

 کمپرس سرد

در 72 ساعت (سه روز) اولیه‌ پس از شروع گرفتگی عضلات،‌ فورا تعدادی قطعه یخ را در کیسه و سپس پارچه‌ای بپیچید و حداکثر 20 دقیقه روی موضع دردناک قرار دهید. این کار را چندین بار در طول روز تکرار کنید. کمپرس سرد، درد و ورم ناحیه دردناک را کاهش می‌دهد و با بی‌حس کردن بافت عضلانی آن منطقه، تحریکات عصبی را کم می‌کند.

البته باید مراقب باشید، زیرا کمپرس سرد طولانی (بیش از 20 دقیقه) در ناحیه مورد نظر می‌تواند باعث انقباض بیشتر عضلات و افزایش درد شود.

 کمپرس گرم

پس از گذشت سه روز از آغاز درد ، می‌توانید روش کمپرس گرم را شروع کنید. کمپرس گرم باعث شل ‌شدن ماهیچه‌های منقبض‌ شده و افزایش جریان خون در آنها می‌شود. این کار حتما باید پس از 72 ساعت اولیه گرفتگی عضلات آغاز شود تا التهاب فروکش کند. استفاده از گرمای مرطوب بهتر از گرمای خشک است، زیرا میزان از دست‌دهی آب بدن را کاهش می‌دهد. برای این کار می‌توانید از انواع کمپرس‌های مرطوب مانند کیسه‌های آب‌ گرم مخصوص کمپرس، حمام آب‌گرم یا جکوزی استفاده کنید.

 داروهای ضد‌درد و آرام‌بخش

انواع داروهای ضد درد مانند آسپیرین، ایپوبروفن، استامینوفن یا ناپروکسن می‌توانند درد را کاهش دهند و ورم و گرفتگی عضلات را کم کنند. داروهای متنوعی وجود دارند که بدون نیاز به نسخه پزشک قابل‌‌ خریداری هستند، اما حتما در مورد مصرف آنها با پزشک مشورت کنید. او به شما کمک می کند تا مناسب‌ترین دارو را تهیه کنید.

 موضع‌بند‌های طبی

استفاده کوتاه‌ مدت از سینه ‌‌بند‌های طبی نیز می‌تواند برای کاهش درد گرفتگی عضلات مفید باشد. این‌گونه تجهیزات طبی (سینه‌بند یا گردن‌بند طبی) با ثابت نگه‌ داشتن و گرم کردن ماهیچه‌های محل مورد نظر، درد را کاهش می دهند. فراموش نکنید که در مورد استفاده از انواع کمربند، گردن‌بند و سینه‌بندهای طبی و سایز و نوع مناسب آن حتما با پزشک خود مشورت کنید تا راهنمایی‌های لازم را به شما بدهد.

 البته هرگز روی این نگهدارنده‌های خارجی برای درازمدت حساب نکنید، زیرا رها گذاشتن عضله‌ها و اجازه حرکت به آنها می‌تواند برای بهبود مشکلات و صدمات شما مفید باشد.

اگر هیچ یک از روش‌های پیشنهادی بالا کارساز نبود و با هیچ‌کدام از مراقبت‌های خانگی نتوانستید درد، التهاب و گرفتگی عضلات خود را کم کنید، حتما به مراکز درمانی مراجعه کنید؛ شاید آنها روش‌های مراقبتی و درمانی دیگری را به شما ارائه بدهند.

 عضله هم بگیر نگیر داره

برای جلوگیری از ایجاد دوباره صدمات در پشت و گردن و پیشگیری از گرفتگی دردناک عضلات باید قدرت و توانایی‌ عضلات خود را زیاد کنید و برای انعطاف‌پذیری ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و زرد‌پی‌هایی که ستون فقرات پشت‌تان را نگهداری ‌می‌کنند، برنامه‌ریزی و تلاش کنید. روش‌های زیر به این منظور پیشنهاد می‌شود:

* برای انجام ورزش‌های هوازی سبک - که به پشت و ستون فقرات و مفاصل فشار وارد نمی‌کنند - مثل دوچرخه ‌سواری ، پیاده ‌روی یا شنا برنامه‌ریزی کنید. اگر ورزش در فضای باز برایتان ممکن نیست، از دستگاه‌ها و وسایل ورزشی مانند دوچرخه‌های ثابت و ... که در سالن‌های ورزشی موجود هستند، استفاده کنید. حتی می‌توانید یکی از آنها را خریداری کرده و در خانه داشته باشید و مرتبا از آن استفاده کنید.

* با تقویت عضلات شکم و پشت خود (بدن ‌سازی) یک سینه‌ بند طبی طبیعی برای نگهداری ستون فقرات خود خواهید داشت.

* کشش آرام عضلات، انعطاف‌پذیری آنها را زیادتر می‌کند. همچنین باعث می‌شود خون بیشتری به سمت عضلات‌تان جریان پیدا کند.

 

هشدار، هشدار!

اگر به طور مرتب دچار گرفتگی عضلات می‌شوید، پیش از برنامه‌ریزی برای انجام هر گونه فعالیت کششی و ورزشی، حتما با پزشک معالج خود مشورت کنید (حتی اگر به انجام فعالیت‌های ورزشی عادت دارید!).

زمانی‌ که ماهیچه‌ها، اعصاب و دیگر بافت‌های بدن تحت تاثیر گرفتگی، التهاب دارند، یا در مراحل اولیه بهبود به سر می‌برند، باید از تحرک زیاد و وارد کردن هر نوع فشار بر آنها خودداری کنید، زیرا ممکن است صدمات بیشتری به آنها وارد نمایید یا روند درمان را آهسته کنید.

 

منبع: تبیان

 

 

ضعف وخستگي عضلات

وقتی عضله‌ها خسته و ضعیف می‌شوند


شاید برایتان جالب باشد که بدانید تا کنون بیش از 150 بیماری عصبی ـ عضلانی (نوروموسکولار) شناخته شده است که مردم کمتر برای درمان آنها اقدام می‌کنند، در حالی که بسیاری از بیماری‌های ژنتیکی عصبی ـ عضلانی که با ضعف سیستم حرکتی بدن همراه باشد، قابل درمان است.


بیماری عصبی عضلانی

بیماری نوروموسکولار از آزاردهنده‌ترین بیماری‌هایی است که سن و جنس نمی‌شناسد و بیشتر جنبه ژنتیکی دارد. بیماری‌هایی که با گزگز، سوزش و کاهش حس انگشتان دست و پا و در مراحل پیشرفته‌تر، ضعف پیشرونده عضلانی نمایان می‌شوند.

 

در بسیاری موارد ابتلا به برخی از بیماری‌های عصبی ـ عضلانی به از کار افتادگی بیمار منجر می‌شود.

 

این بیماری‌ها در جامعه ما شیوع دارد، اما بسیاری از مبتلایان، درمان آن را جدی نمی‌گیرند، یا حتی از وجود ژن مغلوب این بیماری در خود بی‌اطلاع هستند و نمی‌دانند اگر تشخیص صحیح در ارتباط با این گروه از بیماری‌ها صورت بگیرد، امکان پیشگیری از بروز بسیاری از آنها وجود دارد.

 

دکتر شهریار نفیسی، فوق تخصص بیماری‌های نوروموسکولار و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به انجام تحقیقاتی برای یافتن درمان‌های جدید این گروه از بیماری‌ها می‌گوید:

میزان قابل توجهی از بیماری‌های عصبی عضلانی بدن، منشأ ژنتیکی دارند. حتی تاکنون بیش از 150 نوع از این بیماری‌ها شناخته شده است که بسیاری از آنها قابلیت تشخیص قبل از تولد را دارد، بنابراین نخستین اقدام ضروری برای پیشگیری از بروز این بیماری‌ها، مشاوره ژنتیک است.

نباید این تصور وجود داشته باشد که بیماری‌های عصبی ـ حرکتی به دلیل ژنتیکی بودن قابل درمان نیستند

بیماری‌های نوروموسکولار به گروهی از بیماری‌های سیستم عصبی اطلاق می‌شود که به علت درگیری سیستم عصبی محیطی (سلول‌های حرکتی نخاع، عصب محیطی، محل اتصال عصب به عضله، بافت عضلانی) ایجاد می‌شود.

 

مشکل بلعیدن غذا

یکی از خطرناک‌ترین و مهم‌ترین بیماری‌های عصبی ـ عضلانی بیماری ALS است. شاید نام این بیماری برای بسیاری ناآشنا باشد، اما بیماری خطرناک Amyotrophic Lateral Sclerosis از جمله بیماری‌های شایع ژنتیکی است.

 

دکتر نفیسی درباره بیماری ALS می‌گوید:

این بیماری با ضعف پیشرونده عضلانی، درگیری زبان و بلع و در مراحل نهایی، عضلات تنفسی مشخص می‌شود.

برای کندکردن سرعت پیشرفت این بیماری از داروی خاصی استفاده می‌شود،‌ اما تحقیقاتی در مورد کاربرد سلول‌های بنیادی در درمان این بیماری در جریان است که چشم‌انداز درمان آن را متحول خواهد کرد.

 

دیابت؛ عامل ضعف پیشرونده عضلانی

شایع‌ترین علت بیماری اعصاب محیطی که اصطلاحا نوروپاتی نامیده می‌شود، بیماری دیابت است.

بیماری عصبی عضلانی یا نوروموسکولار

به گفته دکتر نفیسی، احتمال ابتلا به نوروپاتی با درمان به موقع و دقیق عوارض بیماری دیابت کاهش می‌یابد.

 

نوروپاتی می‌تواند تحت تاثیر کمبود بعضی ویتامین‌ها و مصرف برخی داروها به خصوص داروهای شیمی‌درمانی نیز ایجاد شود.

این دسته از بیماری‌های عصبی ـ عضلانی با گزگز، سوزش و کاهش حس انگشتان دست و پا و در مراحل پیشرفته‌تر، ضعف پیشرونده عضلانی نمایان می‌شود.

 

نوع حاد این بیماری به درمان فوری از طریق جایگزینی خون نیاز دارد و در صورت اقدام نکردن بموقع، احتمال نارسایی تنفسی و حتی مرگ وجود دارد.

 

از افتادگی پلک تا از کار افتادگی عضلات تنفسی

دکتر نفیسی با اشاره به مهم‌ترین بیماری‌ای که در محل اتصال عصب به عضله ایجاد می‌شود، می‌گوید:

این بیماری با نام «میاستنی» شناخته می‌شود که نوعی بیماری خودایمنی است و با آزادشدن نوعی پادتن در خون و چسبیدن آن به جدار عضله، باعث بروز ضعف در عضلات چشمی (افتادگی پلک و دوبینی)، ضعف عضلات زبان و حلق، ضعف عضلات دست و پا و تنه و گردن و در شدیدترین حالت، ضعف عضلات تنفسی می‌شود.

 

بیماری با انجام نوار عضله، آزمایش خون و روش‌های تکمیلی دیگر قابل تشخیص بوده و در صورت درمان به موقع با دارو و در مواردی عمل جراحی، به طور کامل قابل درمان است.

 

حتی بیماری بوتولیسم نیز که به علت مصرف موادغذایی (مثل کنسرو تن ماهی) حاوی سم بوتولینوم ایجاد می‌شود، در این گروه قرار می‌گیرد.

 

نمی‌توانم از پله‌ها بالا بروم!

دسته‌ای از بیماری‌های عضلانی که بسیاری از بیماران را گرفتار می‌کند، با ضعف حرکتی به صورت ضعف در ایستادن و بالا رفتن از پله، ضعف در بالا بردن دست برای شستن سر و شانه کردن موها همراه است.

بسیاری از انواع ضعف‌های عضلانی قابل درمان یا کنترل است.

 

نکته بسیار مهم آن که بر خلاف تصور عامه که فکر می‌کنند بیماری‌های عصبی ـ عضلانی به علت ژنتیکی‌بودن درمان ندارند، باید گفت که بسیاری از این بیماری‌ها با جایگزین کردن کمبود آنزیمی درمان می‌شود.

بخش سلامت تبیان