دردهای عصبی چه جوری دردی هستند؟؟؟

آیا تاکنون حملاتی از درد بی اندازه تیز و خنجری را تجربه کرده اید؟ یا اینکه تاکنون مبتلا به درد سوزشی و بی امان شده اید؟ اینها نمونه هایی از دردهای عصبی هستند که اغلب افراد با آن مواجه شده اند.

دردهای عصبی، دردهای تیزی هستند که در مسیر یکی از عصب های شما ایجاد می شوند. علت آنها ممکن است آسیب یا تحریک عصبی باشد اما در بسیاری از موارد علت آنها نامعلوم است. درد ممکن است دارای زمینه ای از احساس سوزش باشد که دردی بی امان با آن همراهی می کند. این درد به صورت حملات چند لحظه ای یا چند دقیقه ای ظاهر می شود و ممکن است چند روز یا چند هفته تکرار شود. در خلال یک مرحله حاد از این اختلال، ممکن است نسبت به هر نوع تماس یا درد نسبتاً ملایم، واکنش و حساسیت افراطی از خود نشان دهید.ممکن است حتی حواسی که در حالت معمول دردناک نیستند در شما ایجاد درد کنند.

برخی از دردهای عصبی ممکن است توسط ویروس عامل بیماری زونا، یا عفونت تبخال ایجاد شوند. دردعصبی زونا می تواند فرد را از کار و زندگی بیندازد. این بیماری به طور معمول باعث درد سوزشی ثابتی می شود که شدیدتر و واضح تر از دردهای ناشی از فرو رفتن اشیای نوک تیز در بدن است. تماس یا حرکت ناحیه درگیر، حتی حرکتی مثل عطسه کردن می تواند به حمله جدید ازدرد منجر گردد. دردعصبی ممکن است تا هفته ها، ماه ها یا گاهی سال ها بعد از برطرف شدن تمامی علایم و نشانه های ویروس ادامه یابد. مشخصه درد عصب سه قلو شایع ترین نوع درد عصبی، درد شدید، تیز و شبیه برق گرفتگی در یک طرف صورت است که اغلب با صحبت کردن، جویدن یا مسواک زدن دندان ها تحریک می شود. نوعی درد عصبی موسوم به درد عصب زبانی، حلقی هم وجود دارد که مشخصه آن حملات راجعه ای از درد شدید درناحیه پشت حلق، لوزه ها، گوش میانی و قاعده زبان است. این حملات ممکن است با حرکاتی مثل حرف زدن یا بلع غذا تشدید شوند. درد عصب زبانی، حلقی در مواردی فوق العاده زجر آور است. درد عصب پس سری باعث درد در ناحیه پشت سر می شود که معمولاً پشت گوش ها به داخل پوست سر تیر می کشد. درد عصب بین دنده هم در لابه لای دنده ها حس می شود.

دردهای عصبی معمولاً پس از ۴۰ سالگی آغاز و اغلب در سالمندان روی می دهد. تشخیص دردهای عصبی به طور کلی مبتنی بر علایم و نشانه های شما و رد کردن سایر اختلالاتی که ممکن است علایم و نشانه های مشابهی ایجاد کنند ، می باشد.

دردهای عصبی چه قدر جدی هستند؟
اگر چه ممکن است درد، شما را از کار و زندگی عاجز کند اما هیچ خطری جان شما را تهدید نمی کند. حملات درد در فواصل متغیری روی می دهند اما هر چه مسن تر می شوید فاصله بین حملات هم کوتاه تر می گردد.

برای درمان دردهای عصبی، خط اول درمان معمولاً مشتمل بر داروهایی است که علایم و نشانه ها را تسکین می دهند. نوع دارویی که پزشک برای شما تجویز می کند بستگی به نوع درد عصبی و شدت علایم و نشانه های آن دارد. در صورت موثر نبودن داروها، اقدامات دیگری از جمله جراحی ممکن است در دستور کار قرار گیرد.
استفاده از داروهای ضد درد در رفع دردهای عصبی موثر است. به طور مثال استفاده از مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن و بروفن می تواند به رفع نشانه های خفیف بیماری کمک کنند. برای رفع دردهای شدیدتر پزشک خانواده تان ضد درد قوی تری تجویزخواهد کرد. فراموش نکنید در صورت مصرف طولانی مدت یا زیادتر از مقدار داروهای ضد دردقوی ممکن است دچار تهوع، درد یا خون ریزی معده و زخم های گوارشی شوید بنابراین توجه کنید که مقادیر زیاد این ترکیبات می تواند مشکلاتی برایتان فراهم کند. داروهای ضد افسردگی نیز با دخالت در فرایندهای شیمیایی مغز که باعث احساس درد می شوند قادر به تسکین دردهای خفیف تا متوسط هستند. این داروها درد را از بین نمی برند ولی تحمل آن را آسان تر می سازند.دقت کنید که استفاده از داروهای ضد افسردگی نیزدارای برخی اثرات جانبی است. این عوارض شامل سرگیجه، خشکی دهان، تهوع، ضعف عضلانی، یبوست و افزایش وزن است. برای کمک به کاهش این نشانه ها، پزشک تان احتمالاً درمان را با مقادیر کم دارو آغاز می کند و به تدریج بر مقدار آن می افزاید.

بلوک عصب
اگر مصرف دارو نتواند کاهش درد عصبی را در پی داشته باشد پزشکان از بلوک عصب استفاده می کنند. در این حالت می توان مقداری از یک ماده بی حس کننده موضعی را به منظور بی حس کردن و رفع درد برای یک مدت محدود، در ناحیه مورد نظر تزریق کرد. یک رویکرد طولانی مدت می تواند مشتمل بر بلوک عصب درگیر، با مصرف داروهای خوراکی موسوم به «عصب کش» باشد.این داروها بافت عصبی را در منطقه درگیر تخریب کرده و به رفع درد کمک می کنند.

فیزیوتراپی
فیزیوتراپی می تواند با به کارگیری روش های حساسیت زدایی به تسکین درد کمک کند.تحریک جلدی عصب با استفاده از جریان برق از جمله اقداماتی است که گاهی در درمان درد عصبی زونا استفاده می شود. این روش که «تنس» نامیده می شود، مستلزم کارگذاشتن الکترودهایی در منطقه دردناک است. الکترودها به محرک قابل حمل کوچکی که همراه شماست وصل می شوند. این محرک تکانه های الکتریکی ظریف و بدون دردی ایجاد می کند که از طریق الکترودها به مسیر عصبی مجاور منتقل می شوند. برای کنترل درد، به راحتی می توانید دستگاه «تنس» را خاموش و روشن کنید. چگونگی بر طرف شدن درد توسط این تکانه ها به درستی مشخص نیست. یک نظریه آن است که تکانه های الکتریکی باعث تولید آندروفین یعنی مسکن های طبیعی بدن، می گردد.

 

منبع : پزشکان ایران

علل و درمان دردهای عصبی

افراد معمولا درد اعصاب را با روش های مختلفی احساس می کنند. برای برخی، این درد مانند درد خنجر زدن می باشد که در نصف های شب احساس می شود. برای برخی دیگر، علائم می تواند شامل سوزن سوزن شدن مزمن و یا احساس سوزش در تمام روز می باشد.

 برخی افراد در موقعیت های خاص دچار درد می شوند، مثل ایستادن طولانی در صف و یا راه رفتن. برخی افراد هم موقع انداختن ملحفه روی بدن احساس درد می کنند.

 درد همیشه به عنوان یک هشدار می باشد؛ مثلا هنگامی که دست خود را نزدیک آتش می گیرید، اعصاب پیغام درد را به مغز ارسال می کنند و شما دست خود را فورا کنار می کشید تا نسوزد.

 اگر اعصاب شما آسیب دیده باشند، این سیستم درست کار نمی کند و درد را احساس نمی کنید یا دیر احساس می کنید. مثلا وقتی مجروح شوید، به علت آسیب وارده به اعصاب، هیچ دردی را احساس نمی کنید.

 اعصاب آسیب دیده ممکن است پیغام های نادرست به مغز بفرستند و شما بدون دلیل، احساس درد کنید

آسیب اعصاب باعث حساسیت زیاد بدن نسبت به درد نیز می گردد.

 از دست دادن حس

آسیب اعصاب باعث از دست دادن حس یا بی حسی انگشتان می شود. لذا بافندگی، تایپ کردن و گره زدن کفش ها ممکن است سخت باشد.

بسیاری از افراد مبتلا به آسیب عصبی می گویند که موقع لمس اجسام هیچ حسی ندارند، درست مثل اینکه دستکش پوشیده باشند.

 
درد اعصاب و خوابیدن

اغلب درد اعصاب در شب بدتر می شود. لمس کردن ملحفه یا پتو و یا فشار بدن در اثر دراز کشیدن ممکن است غیرقابل تحمل باشد.

اگر شما به علت درد عصب نمی توانید راحت بخوابید، به پزشک مراجعه کنید.

اصلاح عادات زندگی و یا مصرف دارو می تواند به شما کمک کند.

 

عدم تعادل بدن

علاوه بر کاهش حس، آسیب اعصاب ممکن است باعث ضعف عضلات شود.

کاهش حس و ضعف عضلات باعث می شوند که تعادل خود را از دست بدهید و زمین بخورید.

دستگاه های کمکی مانند: عصا یا واکر، می توانند به شما کمک کنند. فیزیوتراپی هم می تواند مفید باشد

 

 بررسی پا در بیماری دیابت

 

متوجه زخم نشدن

آسیب عصبی فقط باعث ایجاد درد نمی شود. بلکه ممکن است باعث جلوگیری از احساس درد هم شود.

افرادی که دچار آسیب عصبی می شوند، ممکن است بدون اینکه بفهمند، خود را مجروح کنند؛ مثلا بیماران دیابتی که دچار آسیب اعصاب (نوروپاتی) می شوند، ممکن است متوجه وجود زخم در پاهای خود نشوند. لذا پزشک توصیه می کند که هر از چند گاهی بدن خود را به دقت معاینه کنند، مخصوصا پاها را.

 

پیشرفت درد عصبی در بدن

اگر آسیب اعصاب درمان نشود، موجب بدتر شدن درد خواهد شد.

معمولا درد در اعصاب دورتر از مغز و نخاع شروع می شود، مانند: اعصابی که در دست ها و پاها قرار دارند. سپس بازوها و تنه می رود.

 

ارزیابی درد عصبی

پزشک ممکن است برای ارزیابی درد، سئوالات زیر را از شما بپرسد:

- چه مدت زمانی است که این درد را دارید؟

- چه احساس دارید؟

- تاثیر درد بر شما چگونه است؟

پاسخ های دقیق و صحیح شما، به پزشک کمک می کند تا علت درد و نحوه درمان آن را دریابد.

 

شرایطی که باعث درد عصبی می شوند

بیماری های دیابت، زونا و سرطان ممکن است باعث درد اعصاب شوند.

برخی افراد هم، بدون علت خاصی دچار درد اعصاب می شوند.

شناخت علت درد مهم است، زیرا وقتی علت را بیابید، تسکین درد و توقف پیشرفت آن به سهولت انجام می گیرد.
 

داروها برای درد عصبی

مسکن ها، اولین درمان این دردها می باشند. این داروها شامل داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی می باشند، مثل ایبوپروفن و یا استامینوفن.

دیگر داروها شامل پمادها، روغن ها، ژل ها و یا اسپری های ضد درد هستند که روی پوست به صورت موضعی استفاده می شوند.

داروهای مورد استفاده برای افسردگی و صرع نیز توسط پزشک برای تسکین دردهای عصبی تجویز می شوند.

 

سایر درمان ها برای درد عصب

طب سوزنی باعث تسکین درد عصبی می شود.

در برخی مواقع، درد عصبی در اثر کمبود ویتامین B12 رخ می دهد. لذا اگر پزشک صلاح بداند، مکمل ها نیز برای تسکین این دردها تجویز می شود.

 

مراقب سلامتی خود باشید

- به طور مرتب ورزش کنید.

- وزن خود را در حد مناسب حفظ کنید.

- رژیم غذایی صحیح داشته باشید

منبع: دنیا

درد های عصبی

· Nerve Pain - Diabetic Neuropathy : درد عصب ، نوروپاتی دیابتی

· :Sciatica سیاتیک

· Fibromyalgia : فیبرومایالژیا

· Carpal Tunnel Syndrom : سندروم تونل کارپ

 

تفاوتHPL یا لیزر پر توان در مقابل لیزر درمانی کم توان یا لیزر سرد: 

قدرت خروجی بالاتر 
عمق نفوذ بیشتر
زمان درمان کوتاه تر 

لیزهای کم توان یا لیزر سرد: 
• قدرت خروجی = 25 - 500 میلی وات
• عمق نفوذ کمتر از 0.5 سانتی متر

با توجه به توان خروجی بسیار پایین ، این لیزر تنها قادر به نفوذ به عمق نیم سانتی متر است. این لیزر سرد محدود به شرایط مربوط به پوست و یا بافت های زیر پوستی می شود. لیزر درمانی کم (LLLT) عملا هیچ تاثیری بر درمان ساختار بدن عمیق مانند مفصل، عضله، عصب، استخوان و یا شرایط دیسک ستون فقرات ندارد. 

HPL یا لیزر پر توان : 
• قدرت خروجی = 10000 میلی وات (20 برابر قوی تر از لیزر های سرد)
• عمق نفوذ: 4-5 سانتی متر

از آنجا که لیزر پر قدرت قادر به نفوذ عمیق تر به بافت های بدن، اکثریت قریب به اتفاق عضلات، رباط ها , تاندون ها، مفاصل، اعصاب و پوست به طور موثر می تواند درمان شود.

 

درمان با لیزر پر توان ، زمان درمان را نیز به طور چشمگیری کاهش می دهد. همانطور که در بالا ذکر شد، لیزر کم توان (25-500MV) به 60-120 دقیقه زمان به منظور ارائه یک دوز درمانی به بخش آسیب دیده بدن نیاز دارد . درحالیکه لیزر درمانی با توان بالا HPL (500mW - 12،000 میلی وات) ، یک دوز درمانی معادل را در کسری از زمان ارائه می دهد. در واقع HPL یک دوز درمانی از انرژی لیزر را می تواند به بسیاری از نقاط آسیب دیده بدن در عرض 5-15 دقیقه منتقل کند.

 

به طور خلاصه، لیزر درمانی با توان بالا HPL می تواند در بسیاری از شرایط در زمان بسیار کمتر و نتایج به مراتب بهتر از سایر درمان ها اثر بخشی داشته باشد.

 

 

منبع : وبلاگ دکتر فروغ