تسریع ترمیم شکستگی استخوان

ترمیم و یا اصطلاحا جوش خوردن استخوان شکسته، نیازمند گذر زمان است و معمولا بیماران راجع به این موضوع کم‌طاقت هستند. عواملی همچون سن بیمار، نوع شکستگی استخوان، مواد معدنی موجود در بدن و خون، در تسریع ترمیم شکستگی موثرند.


شکستگی استخوان

در این مطلب قصد داریم شما را با 8 نکته آشنا کنیم که منجر به افزایش سرعت بهبودی استخوان های شکسته می شوند.

 

1- دخانیات را کنار بگذارید.

برخی از این موارد ممکن است مستقیما بر روی سرعت بهبودی استخوان های شکسته شما اثر نگذارند، اما این مورد به صورت مشهودی سرعت بهبودی استخوان های شما را کاهش خواهد داد. مصرف دخانیات گردش خون در محل شکستگی را کم می کند و از رسیدن مواد معدنی و سلول های ترمیم کننده جلوگیری می کند.

 

2- مصرف الکل را قطع کنید.

سلول های استخوانی، قبل از شکل گیری به صورت ماتریس در می آیند و پس از آن روند استخوانی شدن را طی می کنند. مصرف الکل سبب می شود تا شکل گیری ماتریس اولیه به سختی انجام پذیرد و ارسال پیام های عصبی پس از شکستن استخوان با مشکل مواجه شود.

 

3- کافئین را کنار بگذارید.

قهوه، نوشابه سیاه و دیگر نوشیدنی های حاوی کافئین باعث می شوند شما میزان بیشتری از کلسیم را از طریق ادرارتان از دست بدهید.

 

4- رژیم غذایی سالمی حاوی کلسیم داشته باشید.

سعی کنید تا مواد معدنی را به صورت متعادل از طریق مصرف انواع مواد غذایی به بدنتان برسانید. همچنین با توجه به نیاز کلسیم، خوردن لبنیات را فراموش نکنید و به این نکته توجه داشته باشید که مصرف بیش از حد کلسیم  تاثیری بر سرعت بهبودی استخوان نخواهد داشت. به جز مصرف لبنیات، مصرف گوجه، کلم بروکلی، کاهو، پیاز و بادام نیز به سرعت بهبود شما کمک می کنند.

اگر پزشکتان تاکید دارد که با چوب زیر بغل راه بروید و یا استراحت مطلق داشته باشید، حتما این کار را انجام بدهید

5- به توصیه های پزشکتان با دقت گوش دهید.

اگر پزشکتان تاکید دارد که با چوب زیر بغل راه بروید و یا استراحت مطلق داشته باشید، حتما این کار را انجام بدهید.

اگر پزشکتان تاکید دارد تا مفاصلتان را حرکت دهید، حتما به این موضوع توجه داشته باشد.

در صورتی که توصیه های پزشک را جدی نگیرید، ممکن است عواقب ناگواری در انتظار شما باشد.

 

6- شاد باشید و روحیه تان را از دست ندهید.

تحقیقات نشان داده که شاد بودن در حین دوران نقاهت، به بهبود شما سرعت می بخشد. کتاب بخوانید، از لحظات استراحتتان لذت ببرید. تنها به این فکر کنید که به زودی خوب خواهید شد و به روند عادی زندگی برخواهید گشت.

 

8- بیش از حد فعالیت نکنید.

به خاطر داشته باشید که بدن شما در حال ترمیم استخوان است و این موضوع سبب می شود میزانی از انرژی شما صرف این موضوع شود. پس سعی کنید زمان استراحت خود را بیشتر کنید و از فعالیت روزانه خود بکاهید.

 

گچ گرفتن دست

مراقبت از استخوان گچ گرفته

در طول چند هفته تا چند ماهی که بسته به تشخیص پزشک، اندام باید بی حرکت شود، یک سری نکات باید مورد توجه قرار گیرد:

1- بالا نگه داشتن عضو: بهتر است که بیماران در هر حالتی اندام گچ گرفته را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارند. این مساله به کاهش درد، ورم و نبض زدن اندام کمک می کند. دست گچ گرفته بهتر است از طریق بندهای مخصوص به گردن آویخته شود و پای گچ گرفته در هنگام نشستن و خوابیدن روی بالشی قرار گیرد.

 

2- استراحت: درد نشانه ای از وارد شدن آسیب به اعضای بدن است. پس باید آن را جدی گرفت و از کارهای غیرضروری به خصوص با اندام آسیب دیده خودداری نمود تا ترمیم و بهبودی سریع تر رخ دهد.

 

3- استفاده از یخ: قرار دادن کیسه نایلونی حاوی یخ بر روی ناحیه شکسته، به کاهش درد و ورم عضو کمک می کند. اگر بسته یخ  مرطوب است بهتر است ابتدا یک پارچه نازک خشک روی محل موردنظر قرار داده شود. بهترین زمان موثر بودن این کار، در دو روز اول شکستگی استخوان و بی حرکت نمودن آن می باشد.

 

4- ورزش کردن: برای به جریان انداختن خون در عضو، بهتر است که بیماران مفاصل دو طرف محل شکستگی که آزاد هستند را ورزش دهند. این مفصل ها شامل مفصل مچ پا، انگشتان دست و پا، آرنج و زانو هستند. ورزش باید با احتیاط و با نظر پزشک معالج انجام شود تا به عضو آسیب دیده صدمه وارد نکند.

هنگامی که اندام در حال ترمیم است، ممکن است ورم کند. این مساله مخصوصا در آسیب های ساق و ران پا رخ می دهد

باز کردن گچ  گرفتگی استخوان

پس از باز کردن گچ استخوان شکسته، موارد زیر در عضو گچ گرفته مشاهده می شود:

1- عضلات ضعیف: عضلات اطراف استخوان شکسته، به دلیل بی حرکتی، کوچک و ضعیف می شوند. اما با شروع استفاده مجدد، آنها توان خود را بازمی یابند و اندازه آنها نیز طبیعی می شود.

 

2- خشکی پوست: پوست ناحیه ای که در زیر گچ یا بریس بوده است، خشک و شکننده خواهد شد، زیرا امکان تعریق و تبادل هوا برای آن فراهم نبوده است. استفاده از کرم های نرم کننده مناسب، می تواند به بازگشت شرایط مناسب به پوست کمک نماید. همچنین برخی بیماران، پوست خود را دردناک و حساس می یابند که خاراندن آن با ناخن ها باعث زخم شدن آن می شود. باید تا مدتی مدارا نمود تا این مشکلات برطرف شوند.

 

3- ورم کردن اندام: هنگامی که اندام در حال ترمیم است، ممکن است ورم کند، حتی پس از باز شدن گچ اندام. این مساله مخصوصا در آسیب های ساق و ران پا رخ می دهد. بهتر است تا مدتی اندام را بالاتر از سطح قلب نگه داشت و در صورت تداوم مشکل، به پزشک مراجعه نمود.


منبع : تبیان 

بد جوش خوردن استخوان شکسته

 

اگرچه بیشتر افراد شکستگی استخوان را تجربه کرده‌اند، ولی در میان آنها کسانی هم بوده‌اند که بعد از این اتفاق حتی مجبور به انجام عمل جراحی شدند، چون استخوان شکسته شده یا بعد از فرآیند گچ‌گیری درست جوش نخورده یا جوش نخوردن استخوان رخ داده است.

 


 

استخوان شکسته

 

یکی از بدترین دردهایی که بعد از درد زایمان یا به دلیل سنگ کلیه هر فردی ممکن است تجربه کند، دردهای ناشی از شکستگی استخوان‌ها در هر جای بدن است.

 

این اتفاق معمولا بعد از سقوط رخ می‌دهد، ولی خیلی از ما ممکن است نفهمیم بعد از سقوط کردن، دچار شکستگی استخوان شده‌ایم.

 

این اشتباه بخصوص در نواحی تحتانی یا مچ پا بیشتر بروز می‌کند. چون در این موارد شاید به این فکر کنیم که استخوان نشکسته، فقط پیچ خورده یا یک آسیب مختصر در تاندون‌های آن ناحیه پیش آمده است. ولی زمانی که بعد از مدتی کوتاه ناحیه دردناک ورم کرد، تغییر رنگ داد و به شکلی دردناک شد که دیگر قادر به حرکت دادن آن نشدیم، باید مطمئن باشیم شکستگی رخ داده است.

 

استخوان‌های دیرجوش

اگرچه بیشتر افراد شکستگی استخوان را تجربه کرده‌اند، ولی در میان آنها کسانی هم بوده‌اند که بعد از این اتفاق حتی مجبور به انجام عمل جراحی شدند، چون استخوان شکسته شده یا بعد از فرآیند گچ‌گیری درست جوش نخورده یا اصلا جوش نخورده است.

 

روند جوش‌خوردن استخوان ممکن است مشکلاتی به همراه داشته باشد و جوش‌خوردن درست صورت نگیرد. در این میان ممکن است استخوان بد یا دیر جوش بخورد یا اصلا جوش نخورد، یعنی وقتی می‌گوییم یک استخوان بد جوش خورده که فرآیند ترمیم انجام شده، ولی ممکن است این جوش‌خوردن به همراه اختلالاتی باشد، یعنی راستایی که استخوان قبلا داشته، دیگر ندارد و ممکن است کج شده باشد. این استخوان در عملکرد فرد اختلال ایجاد خواهد کرد.

گاهی اوقات برای عضوی که دیر جوش می‌خورد و سر به سر هم هست، ولی فرد را دچار مشکلات و ناتوانی کرده، می‌توان از فیزیوتراپی و تحریکات الکتریکی یا دیاترمی استفاده کرد

 

 

معمولا در اندام فوقانی جوش‌خوردن استخوان سه تا چهار هفته و در اندام تحتانی که وزن را تحمل می‌کند، شش تا هشت هفته جوش‌خوردن استخوان طول می‌کشد.

 

 

بر حسب آناتومی استخوان و نوع شکستگی زمان بهبودش مشخص است. اگر این زمان به درازا بکشد به چند دلیل است؛ یکی این که فرد از نظر بافتی دچار مشکل شده یا قطعات استخوان درست سر جایشان قرار نگرفته باشد، یا فرد بی‌حرکتی را رعایت نکرده باشد، یا قطعه بافت نرمی استخوان شکسته قرار گیرد و این باعث شود دیر جوش بخورد. همچنین ممکن است خونریزی‌هایی در آن قسمت انجام شود و ترمیم استخوان دیر صورت بگیرد.

 

راشیتیسم

 

بیماری‌های مقصر

با این حال نباید از بیماری‌های مختلف و اضافه شدن آنها به دلایل دیر جوش خوردن استخوان‌ها غافل بود.

 

گاهی سن بالا، مصرف سیگار، کم خونی های شدید، دیابت، بیماری‌هایی مثل راشیتیسم  که مشکلات جذب کلسیم دارند، عفونت‌ها، کورتون ها، داروهای ضد انعقادی مثل وارفارین همگی می‌توانند منجر به دیر جوش خوردن استخوان‌ها شوند.

 

در بعضی استخوان‌ها هم به صورت ذاتی خون بخوبی جریان ندارد؛ مثل استخوان ران. اگر اینها دچار شکستگی شوند، ممکن است با مشکلات جدی‌تری روبه‌رو شوند.

 

در برخی استخوان‌ها مثل درشت‌نی هم جریان خون متوسط است و اگر شکستگی شدید و بافت نرم هم آسیب‌دیده باشد، خیلی دیر جوش خواهد خورد.

 

فقط جراحی

اما در میان این دلایل، اگر استخوانی بد جوش خورد، ممکن است درست جا نیفتاده است، مثل استخوان ترقوه که وقتی دو سر شکسته‌اش از هم جدا شود، اشکال زیادی برای عضو شکسته ایجاد نمی‌کند و کارکردش را انجام می‌دهد، ولی همیشه این‌طور نیست.

مثلا ممکن است استخوان ساق بشکند و بد جوش بخورد. این باعث می‌شود در آن استخوان تغییر طول ایجاد شده و پای فرد کوتاه شود.

بعد از باز‌کردن گچ، بیمار نیاز مبرم به جلسات فیزیوتراپی دارد. متاسفانه خیلی از پزشکان این مورد را به بیمار تاکید نکرده و آن را به دست بیمار می‌سپارند

 

 

در این موارد مجبوریم استخوان را با جراحی دوباره بشکنیم و قطعات شکسته را در شرایط مناسب قرار دهیم. بنابراین مهم است استخوان کدام ناحیه از بدن بد جوش خورده است. اگر هم خونریزی در آن ناحیه ایجاد شده باشد و توده‌ای در ناحیه ایجاد کند، مجبوریم بافت را شکافته و استخوان‌ها را به طور مجدد سر به سر کنیم.

 

 

پیوند استخوان، تنها چاره استخوان‌های جوش نخورده

با این حال، گاهی اوقات برای عضوی که دیر جوش می‌خورد و سر به سر هم هست، ولی فرد را دچار مشکلات و ناتوانی کرده، می‌توان از فیزیوتراپی و تحریکات الکتریکی یا دیاترمی استفاده کرد یا حتی اگر فرد به دلیل کم‌خونی دچار این مشکل شده باشد، از روش‌های فیزیوتراپی که باعث افزایش گردش خون می‌شود، استفاده می‌کنیم.

 

گاهی حتی ممکن است از پیوند استخوان استفاده شود، چون ممکن است با همه اقدامات، دو سر شکسته به هم نرسد. در این موارد از لگن یک تکه استخوان برداشته و آن را در آن منطقه قرار می‌دهند.

 

گچ پا

 

اما یک نکته را نباید نادیده گرفت که ممکن است حتی در نتیجه سقوط، شکستگی اتفاق نیفتد و پا فقط پیچ بخورد. ولی خیلی از پزشکان معتقدند درمان این پیچ خوردگی هم گچ گرفتن است.

 

پیچ خوردن مچ پا خیلی شایع است. این ناحیه منطقه خاصی است به دلیل آن که وزن روی آن قرار می‌گیرد. گاهی حتی این عضو دچار شکستگی نشده، ولی فقط یک کشیدگی را تجربه می‌کند که ما آن را ثابت می‌کنیم و گچ می‌گیریم، چون فشار زیادی روی این ناحیه است و با کوچک‌ترین اتفاقی دوباره آسیب می‌بیند.

 

زمانی که پزشک می‌گوید روی پا به هیچ وجه وزن نیاید یا وزن صد درصدی روی این ناحیه قرار نگیرد باید به طور کامل رعایت شود. تحمل وزن روی این عضو باید کم کم انجام شود. یکی از مشکلات دیر جوش خوردن این ناحیه این است که خود فرد تمام این مسائل را رعایت نکرده است.

 

فیزیوتراپی؛ مهم‌ترین خط درمان

زمانی که عضوی می‌شکند، رعایت دستورهای پزشک برای او الزامی است. خیلی اوقات استخوان فرد می‌شکند و بعد از گچ‌گیری پزشک می‌گوید ناحیه شکسته شده باید شش تا هشت هفته در گچ بماند. ولی بیمار کلافه می‌شود و خودسرانه گچ را باز می‌کند. بعد از چند روز هم دوباره درد و ورم پا را تجربه می‌کند.

این روند، درمان را به اختلال می‌کشاند. برای همین نباید به دلیل محدودیت‌هایی که گچ به وجود می‌آورد، آن را خودسرانه باز کرد.

 

نکته دیگر این که وقتی عضوی گچ گرفته شده و باز می‌شود، اگر ببینیم عضو همچنان ورم دارد و دردناک است یا فعالیت مفصلی‌اش بسیار مختل است، می‌فهمیم عضو همچنان بهبود نیافته است.

 

نکته مهم دیگر این است که بعد از باز‌کردن گچ، بیمار نیاز مبرم به جلسات فیزیوتراپی دارد. متاسفانه خیلی از پزشکان این مورد را به بیمار تاکید نکرده و آن را به دست بیمار می‌سپارند. در حالی که او هم هیچ آشنایی با این نکته ندارد که استخوانی که ترمیم پیدا کرده برای تحرک اندام و فعالیت عادی نیاز به این روند درمان دارد.

 

منبع : تبیان 

خطر شکستگی استخوان در مبتلایان به ایدز


محققان آمریکایی اعلام کردند: خطر شکستگی استخوان در بیماران آلوده به ویروس اچ آی وی 60 درصد است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از یونایتدپرس، این تحقیقات که دیروز در نشریه علمی غدد شناسی و متابولیسم آمریکا منتشر شد نشان می دهد میزان شکستگی استخوان در زنان و مردان آلوده به ویروس اچ آی وی بسیار بالاست.

دکتر استیون گرینسپون از بیمارستان دولتی ماساچوست و دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون اعلام کرد: تحقیقات 11 ساله برروی بیش از 8 هزار و 500 فرد آلوده به ویروس اچ. آی. وی و بیش از 2 میلیون فرد تحت نظر نشان می دهد خطر شکستگی استخوان به ویژه در ناحیه لگن و ستون فقرات در میان زنان و مردان بسیار بالا است و این خطر با بالا رفتن سن نیز افزایش می یابد.

گرینسپون افزود: این افراد باید هر چند وقت یکبار آزمایش تراکم استخوان دهند.

وی تاکید کرد: این خطر در زنان آلوده به ویروس اچ آی وی بویژه پس از دوران یائسگی به شدت افزایش خواهد یافت که باید دید، آیا ویروس اچ. آی. وی به تنهایی عامل این مسئله است یا سایر عوامل متابولیسمی نیز در آن نقش دارند.


منبع:http://fa.parsiteb.com

لووتیروکسین و خطر شکستگی در سالمندان

سالمندان مبتلا به هیپوتیروئیدی نسبت به جوانان به دوزهای کمتر لووتیروکسین به عنوان درمان جایگزین 

نیاز دارند. با این حال بسیاری از سالمندان تحت درمان بیش از حد قرار می گیرند و در نتیجه، هیپرتیروئیدی

 ایاتروژنیک پیدا می کنند که یک عامل خطر شکستگی است. در این مطالعه مورد-شاهدی، محققان به

 ارزیابی اثرات دوز لووتیروکسین بر خطر شکستگی در 214 هزار فرد کانادایی

 (بیشتر یا مساوی 70 سال سن با میانگین سنی 82 سال) تحت درمان لووتیروکسین بین سالهای

 7-2002 پرداختند.

پس از میانگین پیگیری 3/8 سال، 22 هزار شرکت کننده (88% زن) دچار شکستگی شدند

. پس از تعدیل از نظر عوامل مخدوش کننده متعدد و در مقایسه با مصرف قبلی لووتیروکسین 

در گذشته دور (بر حسب تعریف یعنی قطع شده بیش از 180 روز قبل از بروز شکستگی)، 

مصرف لووتیروکسین در حال حاضر و در گذشته نزدیک (قطع شده بین 15-180 روز قبل 

از بروز شکستگی) با افزایش معنی دار خطر شکستگی همراه بود (نسبت شانس به ترتیب 1/9 و 1/3). 

دوز روزانه در مصرف کنندگان فعلی لووتیروکسین هم بر خطر شکستگی تاثیر داشت؛ به این صورت 

که در مقایسه با دوزهای کم لووتیروکسین (بر حسب تعریف کمتر از 0/04-0/09 میلی گرم)

 دوزهای بالا (بیشتر از 0/09 میلی گرم) و متوسط (بین 0/04-0/09 میلی گرم) به صورت

 معنی داری با خطر بیشتر هرگونه شکستگی همراه بودند (نسبت شانس به ترتیب 3/5 و 2/6).

 نتایج درمورد شکستگی هیپ به تنهایی و نیز برای هر دو جنس، مشابه گزارش شد.

رهنمود: این مطالعه مصرف فعلی و اخیر لووتیروکسین را با افزایش خطر شکستگی در

 سالمندان نشان داد. بعلاوه، یک ارتباط دوز-پاسخ مشاهده شد. یک محدودیت عمده این 


مطالعه این است که داده هایی در مرود استفاده از سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) 


برای هدایت دوز لووتیروکسین به دست نداده است. با وجود این، یافته های این مطالعه به 


ما یادآوری می کنند که بیماران تحت درمان با لووتیروکسین را پایش نماییم و از سرکوب


 سطح TSH که نشانگر هیپرتیروئیدی ایاتروژنیک است، جلوگیری کنیم


منبع:http://www.rheumoc.com