دكتر دقاق زاده-متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي

طب فيزيكي و توانبخشي -عضلات،استخوان،مفاصل، ديسك وستون فقرات ،ورزش درماني،طب سوزني،فيزيوتراپي ،درد


دکتر عباس دقاق زاده متخصص طب فیزیکی وتوانبخشی


دکتر عباس دقاق زاده

متخصص طب فیزیکی وتوانبخشی

درمان دردهای عضلانی واستخوانی،درمان غیر جراحی دیسک گردن و کمر ودردهای سیاتیک ،ناهنجاریها وانحراف ستون فقرات،گودی کمر وگوژپشتی،انحراف زانوها،صافی وگودی کف پا

مانیپولاسیون ودرمان دستی (جا اندازی)  وتنظیم ستون فقرات برای دردهای گردن،پشت،کمر

درمان دردهای کتف وشانه، کشاله ران ،درمان دردهای ساییدگی(آرتروز مفاصل)

درمان پوکی استخوان ودردهای منتشر وپراکنده استخوانی وعضلانی

درمان آسیب های حاد ومزمن ورزشی

درمان گزگز،بی حسی،سوزن سوزن شدن دست وپا ودرد های تیر کشنده به اندام ها وسیاتیک  تشخیص و

تجویزوآموزش ورزش وحرکات اصلاحی وآب درمانی  جهت انواع  دیسک های گردن وکمر وسایر بیماریهای استخوانی،مفصلی وعضلانی

طب سوزنی برای درمان انواع دردهای  ناشی از دیسک،ساییدگی مفاصل وسایر دردهای عضلانی واستخوانی وسردرد های میگرنی

استفاده از تخت غلتکی وکایروپراکتیک جهت درمان دردهای ستون فقرات

تجویز کفش طبی ،کفی طبی ،بالش وتشک طبی،بریس وارتوزوپروتز

درمان دردهای ناحیه دنبالچه ونشیمنگاه واستخوان خاجی

استفاده از مغناطیس درمانی برای درمان دردهای حاد ومزمن،پوکی استخوان،جوش نخوردگی استخوان،ساییدگی(آرتروز) والتهاب و ورم مفاصل،روماتیسم مفصلی، کمک به درمان سردرد های مزمن عروقی ومیگرنی،بی حسی و گز گز ومور مور ودردهای عصبی،دیسک وسیاتیک

لیزر درمانی پرتوان جهت درمان انواع دردهای عضلانی واستخوانی،دیسک کمر وگردن،دردهای سیاتیک ،پیچ خوردگی ها وکشیدگی های تاندونی،دردهای روماتیسمی ،آسیب های ورزشی،ورم دست وپا ،واریس ،درد های عصبی وتیر کشنده به دست وپا

وازوترین وکامپرشن تراپی(فشاردرمانی):برای درمان ورم های دست وپا ناشی از اختلال عروق لنفاوی وپس ازعمل جراحی سینه

انجام عمل های بسته روی دیسک کمر وگردن برای جلوگیری از از انجام عمل باز

نوار عصب وعضله برای تشخیص علت وتعیین شدت انواع بیماری های عضلانی ،دیسک وسیاتیک ،بی حسی ،گز گز ومورمور ودردهای تیر کشنده وعصبی

آدرس:اراک،خیابان امام،چهارراه دکتر حسابی،ساختمان پزشکان 455(تیموری)

تلفن :   32224708   -   09374715665


برچسب‌ها: قم, ازنا و الیگودرز, درود, ملایر و نهاوند, خرم آبادو بروجرد

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 


دیابتی‌ها چه کفش و جورابی بپوشند؟


عوارض و ناراحتی های ناحیه پا یکی از مشکلات شایع بیماران مبتلا به دیابت است . این عوارض حتی ممکن است تا آنجا پیشرفت کند که به قطع انگشتان پا یا حتی قطع کامل پا منتهی شود. یکی از مهم ترین اقدامات برای پیشگیری از بروز زخم پای دیابتی، تهیه کفش و جوراب مناسب است.


کفش دیابت

هنگام خرید یک کفش نباید این نکته را دور از نظر داشت که هیچ اندازه استانداردی برای اندازه پا وجود ندارد و با توجه به اینکه بسیاری از دیابتی ها حس پای خود را از دست می دهند، نمی توانند به دقت این مساله را که کفش برای آنها تنگ یا گشاد است متوجه شوند.

 

آسیب هایی که از کفش نامناسب به پای فرد دیابتی وارد می شود، یکی از علل قطع عضو در این افراد محسوب می شود.

در این مقاله راهنمایی های لازم را برای خرید کفش و جوراب مناسب و نیز مراقبت از پاها، برای بیماران دیابتی بیان می کنیم.

 

چه کفشی مناسب است؟

عدم استفاده از کفش‌های سفت و کفش‌هایی که فرد در آنها احساس راحتی نمی‌کند و یا پاها را زخم می کند و نیز کفش هایی که اندازه پا نیستند از جمله نکاتی است که دیابتی‌ها باید برای محافظت از پاها مد نظر داشته باشند.

- کفش ها باید کاملا اندازه پا بوده و پنجه پهنی داشته باشند تا انگشتان پا به‌راحتی در آن قرار گیرند.

- کفش های چرمی گزینه مناسبی هستند، چراکه کاملا شکل پا را به خود گرفته و اجازه می‌دهند پای شما نفس بکشد. کفش های از جنس کتان هم مناسب هستند.

از پوشیدن کفش های جلوباز، صندل، دمپایی و کفش های راحتی دارای تسمه‌های بین انگشتی خودداری کنید

- در صورت وجود هر گونه بدشکلی در پا مثل کف پای صاف، انگشت چکشی، پینه پشت پا و ... بهتر است از کفش های طبی یا مخصوص استفاده نمایید.

- در صورتی که هر گونه زخم، تاول، قرمزی در پاها می‌بینید (در اثر کفش) و یا حتی دردی در پای خود حس می‌کنید، بلافاصله کفش جدیدی خریداری کرده و هرگز از کفش های قدیمی خود استفاده نکنید.

- بهتر است که کفش بند دار باشد تا بتوان اندازه آن را تنظیم نمود.

- پاشنه کفش معمولی باشد. پوشیدن کفش های دارای پاشنه بلندتر از 5 سانتی متر توصیه نمی شود.

- سعی کنید عصرها کفش بخرید. در ساعات پایانی روز، پاها کمی ورم دارند و اگر در کفشی که در این زمان خریداری می کنید، احساس راحتی نمایید، معمولا تمام مدت روز در آن راحت خواهید بود.

- هنگام خرید کفش هر دو کفش را در حالت ایستاده امتحان کنید.

- کفش نو را با فواصل زمانی بپوشید و هر بار پا را معاینه کنید.

- در منزل از کفش روفرشی استفاده نمایید.

- هرگز بدون جوراب کفش نپوشید.

- زمانی که کفش نو می‌خرید، تا چند روز آنها را برای بیش از یک ساعت استفاده نکنید.

- قبل از پوشیدن کفش، داخل آن را بررسی کنید تا سنگریزه و یا خرده های کفی کفش در آن نباشد، زیرا ممکن است هنگام راه رفتن مرتبا به کف پایتان مالیده شده و باعث تاول و یا زخم شود.

- جوراب‌ها و کفش‌های خود را هر روز عوض کرده، حداقل دو جفت کفش داشته باشید و هر روز کفش خود را عوض کنید.

جوراب دیابتی

 

چه جورابی مناسب است؟

جوراب نخی یا کتانی با کش مناسب و رنگ سفید یا روشن، از مهمترین ویژگی های جوراب بیماران دیابتی است.

 

- جوراب‌هایی که یک سانتی‌متر بلندتر از بزرگ ترین انگشتان پاها باشد، مناسبند.

- جوراب‌های کشی، نایلونی و جوراب هایی که دارای لبه‌های کشی و سفت هستند، نامناسب می باشند.

- جوراب هایی که داخلشان درز دارند، مناسب نیستند.

 

 

چطور مراقب پاها باشیم؟

- روزی یک بار، پاها را با آب ولرم و صابون معمولی بشویید.

- بعد از شستشو، پاها و مخصوصا بین انگشتان را کاملا خشک نمایند.

- دمای آب را قبل از شستشو کنترل کنید تا داغ نباشد.

- از قرار دادن پاها در آب نمک و حنا کردن پا جدا خودداری کنید.

- برای نرم و لطیف نگه داشتن پا، می توانید از لوسیون و مواد چرب کننده معمول استفاده کنید.

- گاهی یک ترک کوچک در پاشنه، مشکلات جدی پا و قطع عضو را باعث می شود.

- سعی کنید ناخن ها را صاف کوتاه کنید و مد نظر داشته باشند بعد از استحمام و یا در زمان مرطوب بودن پا این کار را انجام دهید.

- گوشه های ناخن را با ناخن‌گیر کوتاه نکنید. اگر هم توانایی انجام این کار را ندارید، آن را به دیگران محول کنید.

از خرید کفش‌های سفت و پوشیدن جوراب‌های کشی و نایلونی خودداری کنید
کفش نامناسب، افراد دیابتی را در معرض زخم پا قرار می دهد

تحقیقات اخیر پژوهشگران انگلیسی نشان می‌دهد که بیشتر افرادی که دیابت دارند از کفش‌های نامناسب استفاده می‌کنند که این مسئله باعث زخم پا در آنان شده و در نهایت منجر به قطع عضو آنان می‌شود.

 

دکتر «لیز» از دانشگاه علوم پزشکی اسکاتلند گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد که حدود 80 درصد موارد قطع عضو با یک زخم پای ساده آغاز می‌شود. به همین دلیل پیشگیری از این موضوع ضروری است.

 

دکتر لیز و همکارانش با بررسی طول و عرض پای 100 نفر از افرادی که در بیمارستان دیابت ویزیت شدند، دریافتند که تنها 24 درصد آنها کفش‌هایی مناسب و به اندازه پای خود داشتند و مابقی کفش‌هایی کوچک‌تر یا بزرگ‌تر از اندازه پای خود داشتند.

15 تا 20 درصد افراد دیابتی که کفش‌هایی کوچکتر یا بزرگتر از پای خود داشتند، فاقد هر گونه حسی در پای خود بودند. این افراد به علت نداشتن احساس در پای خود، متوجه جراحت و آسیب به پای خود نمی شدند.

 

دکتر لیز افزود: پای این افراد (افراد دیابتی که حس خود را از دست دادند) باید به طور روزانه کنترل شود و باید به دنبال یک روش درمان مناسب باشند و چنانچه هر گونه نشانه‌ای از آسیب و جراحت در پای خود دیدند، فورا باید به پزشک مراجعه نمایند.

 

همچنین این افراد باید یک کفش مناسب از نظر طول و عرض برای پای خود پیدا کنند. چرا که پای افراد با افزایش سن آنها تغییرات قابل توجهی هم در طول و هم در عرض خواهد داشت. در حالی که بسیاری از افراد تنها از یک اندازه مشخص برای کفش استفاده می‌کنند.

فرآوری: نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان


منابع:

کلینیک مجازی دیابت

یزد فردا - عباس دهقان منشادی ، کارشناس پرستاری زخم پای مرکز تحقیقات دیابت یزد

ایسنا

ایران سلامت


برچسب‌ها: دیابتی‌ها چه کفش و جورابی بپوشند, عوارض و ناراحتی های ناحیه پا, تهران, کرج, قم

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم مهر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 

عضله ای قوی در کنار استخوانی محکم


عضله ای قوی در کنار استخوانی محکم

طی دو بررسی که اخیراً انجام  شده است، مشخص شده افرادی که عضلات قوی دارند، استخوان های محکم تری دارند. اگر هر زنی عمر طولانی داشته باشد در نهایت مبتلا به پوکی استخوان می شود و در صورتی که در اثر این عارضه، استخوان لگن یک خانم بشکند به احتمال 20 درصد در طی همان سال در اثر مشکلات ناشی از این شکستگی خواهد مرد. تحقیقی که توسط دانشگاه جان هاپکینز انجام شده نشان می دهد؛ توانایی قلب و ریه ها نشان دهنده وجود استخوان هایی محکم نیست ولی توانایی و قدرت عضلات و چاقی در منطقه شکم با میزان استحکام استخوان ها مرتبط است . یک تحقیق دیگر که در ترکیه انجام شده نشان می دهد قدرت انقباض عضلات با استحکام استخوان مرتبط است.

برای محکم شدن استخوان ها چه می توان کرد؟

ورزش کردن یکی از راه های افزایش قدرت عضلات است ولی ورزش به تنهایی عضلات را قوی نمی کند شما بایستی مواد مغذی و کالری مورد نیازتان را نیز دریافت کنید . تعدادی از بانوان دونده ماراتون که یائسه شده بودند، چون کالری کمتری از میزان مورد نیازشان دریافت می کردند دچار پوکی استخوان شده بودند. استحکام استخوان، تنها در اثر قدرت عضله متصل به آن می باشد. همچنین این تحقیقات نشان می دهد کسانی که چربی ذخیره ای شان بیشتر در ناحیه شکم تجمع می یابد، این قابلیت را دارند که عضلات و استخوان های محکمی داشته باشند.

انسولین خون این افراد،  بالاتر است و میزان بیشتری هورمون رشد در خونشان وجود دارد که موجب می شود عضلات شان بهتر رشد کند.


برچسب‌ها: عضله ای قوی در کنار استخوانی محکم, متخصص طب فیزیکی, اراک, قم, ملایر

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم مهر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 

کدام میز تحریر؟ کدام صندلی؟

کدام میز تحریر؟ کدام صندلی؟


هر سال فصل مدرسه که می شود، برخی والدین به فکر خرید میز تحریر و صندلی جدیدی برای فرزندان خود می افتند. شاید خیلی از این والدین ندانند که یک میز تحریر و صندلی ایده آل باید چه شرایطی داشته باشد تا فرزند آنها هنگام انجام تکالیف روی صندلی و پشت میز، دچار مشکلات و دردهای بدنی نشود. به همین دلیل در این بخش، به تشریح خصوصیات یک میز تحریر و صندلی مناسب می پردازیم.


میز تحریر

میز تحریر و 3 نکته

1- ارتفاع میز تحریر باید به اندازه ای باشد که وقتی بچه روی صندلی استاندارد می نشیند و پشت آن قرار می گیرد، ساعدش به سادگی و بدون فشار آوردن و بالا بردن شانه ها، روی میز قرار بگیرد.

 

2- ارتفاع میز نباید آنقدر کم باشد که بچه ها هنگام نوشتن تکالیف، بیش ازحد به سمت پایین خم و دولا شوند.

 

3- ارتفاع میز تحریر نباید آنقدر زیاد باشد که شانه بچه هنگام نوشتن تکالیف، به سمت بالا برود.

 

دسته صندلی و 3 نکته

1- دسته صندلی باید تقریبا به موازات قسمت زیردنده های فرد قرار داشته باشد. در این حالت، آرنج دانش آموز به صورت 90 درجه در راستای میز و صندلی هنگام نوشتن تکالیف قرار خواهد گرفت.

 

2- دسته صندلی نباید به قدری پایین باشد که دست ها، ساعد و آرنج فرد هنگام نوشتن، آویزان و معلق بمانند.

 

3- دسته صندلی نباید به قدری بالا باشد که قرار گرفتن دست ها روی آن، باعث شود شانه ها بالا بروند و فشار مضاعفی بر کتف و شانه ها وارد شود.

اگر قسمت گودی کمر صندلی فرزند شما، برآمدگی لازم را ندارد، می توانید از یک بالشتک کوچک برای پر کردن گودی کمر او استفاده کنید

پشتی صندلی و 4 نکته

1- ارتفاع پشتی صندلی باید به اندازه ای باشد که تا حدود زیر گردن، یعنی تا نزدیکی های مهره هفتم ستون فقرات بیاید و کتف فرد را کاملا پوشش بدهد.

 

2- پشتی صندلی در ناحیه کمر باید برآمدگی مناسبی داشته باشد تا بتواند گودی کمر را بپوشاند.

 

3- استفاده از صندلی هایی که در قسمت گودی کمر، کاملا صاف هستند، چندان توصیه نمی شود.

 

4- اگر قسمت گودی کمر صندلی فرزند شما، برآمدگی لازم را ندارد، می توانید از یک بالشتک کوچک برای پر کردن گودی کمر او استفاده کنید.

 

میز تحریر

ارتفاع صندلی و 4 نکته

1- از آنجا که اندازه بدن و قد افراد با یکدیگر متفاوت است، نمی توانیم استاندارد عددی خاص برای ابعاد و ارتفاع تمام صندلی ها اعلام کنیم. ارتفاع یک صندلی مناسب باید به اندازه ای باشد که کف پا هنگام نشستن روی آن، کاملا روی سطح زمین قرار بگیرد.

 

2- پاها نباید هنگام نشستن روی صندلی، در هوا معلق و آویزان بماند.

 

3- اگر قرار است چند نفر از یک صندلی استفاده کنند، می توانید صندلی هایی که قابلیت تنظیم ارتفاع دارند، بخرید تا هر کس بتواند ارتفاع صندلی را بر اساس قد خود تنظیم کند.

 

4- ارتفاع صندلی باید به اندازه ای باشد که استخوان ران فرد به سمت عقب، شیبی حدود 5 درجه داشته باشد، یعنی استخوان ران هنگام نشستن روی صندلی حدود 5 درجه شیب با افق به سمت عقب، ایجاد کند.

 

پایه های صندلی و 2 نکته

1- بهتر است صندلی انتخابی شما، دارای 5 پایه باشد. صندلی های چرخانی که 5 پایه دارند، می توانند ثبات فرد را هنگام نشستن به خوبی فراهم کنند.

 

2- بهتر است برای بچه ها یا حتی خودتان صندلی های بدون چرخ را انتخاب کنید. نشستن روی صندلی بدون چرخ، احساس ثبات و سکون بیشتری به شما می دهد.

میزان نرمی کفی صندلی باید به اندازه ای باشد که اگر با مشت بسته به آن فشار ملایمی وارد کنید، حدود دو سانتی متر فرو برود و دوباره به حالت عادی خود برگردد

کفی صندلی و 5 نکته

1- طول قسمت کفی یا نشیمنگاه صندلی باید به اندازه ای باشد که حدود 90 درصد استخوان ران ها هنگام نشستن، کاملا روی کفی صندلی قرار بگیرد، یعنی حدود 90 درصد ران باید با کفی صندلی حفظ و پوشانده شود.

 

2- اگر طول کفی صندلی، بیشتر از طول استخوان ران فرد باشد، هنگام نشستن به زیر زانوها فشار زیادی وارد می شود.

 

3- اگر طول کفی صندلی، خیلی کمتر از استخوان ران فرد باشد، دردهای عضلانی در ناحیه ران ایجاد خواهد شد.

 

4- کفی صندلی نباید خیلی نرم باشد. نرمی بیش از حد کفی صندلی باعث می شود فرد در آن فرو برود و مشکلات عضلانی و اسکلتی در درازمدت برایش ایجاد شود. ضمن اینکه کفی صندلی نباید بیش ازحد سفت باشد.

 

5- میزان نرمی کفی صندلی باید به اندازه ای باشد که اگر با مشت بسته به آن فشار ملایمی وارد کنید، حدود دو سانتی متر فرو برود و دوباره به حالت عادی خود برگردد.

بخش سلامت تبیان


منبع : هفته نامه سلامت - دکتر حمید بهتاش ، فوق‌تخصص جراحی ستون فقرات، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران


برچسب‌ها: کدام میز تحریر, کدام صندلی, قم, خمین, دلیجان

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم مهر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 

کمردرد در جوانی


شروع كمر درد از30 سالگی

متخصصان ارتوپدی و فیزیوتراپیست‌ها می‌گویند در سال‌های اخیر، شایع‌ترین بیماری‌ مفصلی كه به خصوص جوانان را درگیر كرده است، آرتروز و ساییدگی مفاصل است كه مخصوصا در زانو، گردن،‌ كمر و ستون فقرات رایج شده است.

کمردرد با بلند کردن جسم سنگین

از این مهم‌تر این كه سن شیوع این بیماری‌ها كاهش پیدا كرده است؛ طوری‌كه یكی از بحث‌های عمده این متخصصان در كنگره فیزیوتراپی امسال نیز همین بود كه تا حدود 20 سال قبل، اكثر افرادی كه برای درمان‌ دردهای عضلانی اسكلتی به درمانگاه‌های فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می‌كردند، افراد بالای 55 تا 60 سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می‌شد؛ ولی امروزه این سن به 30 سال كاهش پیدا كرده و پزشكان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین 30 تا 50 سال با دردهای گردن، زانو، كمر و مفاصل مختلف به مراكز درمانی هستند.

مقصر؛ سبك زندگی

دكتر عباس رحیمی، دبیر هجدهمین كنگره فیزیوتراپی ایران، دلیل كاهش سن ابتلا به آرتروز و دردهای مفصلی را نحوه زندگی نامناسب و وضعیت كاری و شغلی افراد ذكر می‌كند و به همشهری می‌گوید: «بی‌تحركی در محیط های اداری و عدم فعالیت‌های فیزیكی در زندگی، از دلایل اصلی این بحران اجتماعی است.»

دكتر مصطفی نجاتیان، فیزیوتراپیست هم با اشاره به اینكه یكی از عوامل كاهش سن ابتلا به بیماری‌های مفصلی در ایران، اشكال در وضعیت حركتی به خاطر زندگی شهرنشینی است، می‌گوید: «نشستن،‌ خوابیدن، نوع راه رفتن و نوع كفش انتخابی در میان مردم ما اصلا استاندارد نیست. این در حالی است كه حتی آموزش‌های لازم به افراد برای اصلاح كردن این سبك زندگی در كشور ما وجود ندارد. در كشورهای پیشرفته به همه افراد آموزش های لازم برای كار در اداره‌ها و... از طریق مجلات و بروشورهای مختلف داده می‌شود، ولی در ایران هیچكدام از این اقدامات صورت نمی‌گیرد.»

این فیزیوتراپ با بیان اینكه مسئله دیگر شیوع این بیماری‌ها، نداشتن فعالیت‌های ورزشی است، طوری كه كمتر از 10 درصد افراد جامعه به طور روزمره ورزش می‌كنند، ادامه می‌دهد: «در بسیاری از افراد هماهنگی میان عضلات وجود ندارد و این امر می‌تواند یا به علت عوامل ژنتیكی باشد یا به علت چاقی بیش از حد. همچنین تغذیه نیز از جمله عواملی است كه به خصوص در كودكان از وضعیت نابسامانی برخوردار است.

امروزه كودكان بجای خوردن آب، نوشابه مصرف می‌كنند. مصرف نوشابه به خاطر اسید فسفریك موجود در آن، جذب كلسیم را کاهش می دهد. لذا اگر هر روز از نوشابه استفاده شود، در سنین جوانی افراد به سرعت دچار بیماری‌های مفصلی می‌شوند. همچنین امروزه در بین كودكان به خصوص در مدارس، یا شیر عرضه نمی‌شود یا با كیفیت بسیار پایین عرضه می‌شود كه این امر خود زمینه را برای افزایش بیماری‌های مفصلی در جوانی آماده می‌كند.»

درد زانو، رایج ترین درد

به گفته متخصصان، به ازای هر یك كیلو اضافه وزن در سطح صاف، حدود 3 تا 5 برابر فشار بیشتری به زانو وارد می‌شود كه در مواقع بالا و پایین رفتن از پله این فشار 10 برابر می‌شود. همچنین شایع‌ترین دردهای مفاصل مربوط به كشكك زانوست كه در واقع استخوانی است كه داخل تاندون عضله چهار سر ران قرار گرفته و در هر خم و راست شدن زانو حدود 7 تا 8 سانتیمتر این استخوان روی زانو حركت می‌كند.

هرچه این حركت طبیعی ‌تر باشد، مشكلات آن كمتر خواهد بود، ولی اگر در مسیر حركت كشكك روی زانو، مقداری انحراف به طرف داخل یا خارج وجود داشته باشد، باعث خراش غضروف یا نرم‌ شدگی آن می‌شود كه موجبات درد و ناراحتی را در قسمت جلوی زانو فراهم می‌كند.

دكتر تركمان، متخصص زانو در این باره توضیح می‌دهد: «بیشترین دردهای زانو در افراد جوان، به خصوص خانم های جوان به وجود می‌آید و شایع ترین علتش یكی ضعف عضله چهار سر ران است كه این عضله به طور طبیعی در زنان ضعیف ‌تر است و دیگری رعایت نكردن برخی اصول نشستن و برخاستن مثل دو زانو یا چهار زانو نشستن، یا از سطح شیب ‌دار بالا رفتن به مدت طولانی، یا خم بودن زانو به مدت زیاد در نتیجه كارهای اداری است. البته از همه مهم تر ضعف عضله چهار سر ران است که نیاز به تقویت دارد.»

وی تصریح می‌كند: «البته یك سری ریز فاكتور وجود دارد كه باعث می‌شود آرتروز زودتر یا شدیدتر به وجود آید. این ریز فاكتورها شامل افزایش وزن و چاقی فرد است که ارتباط مستقیم با دردهای زانو دارد. علاوه بر آن انحراف زانو به شكل پرانتزی یا ضربدری موجب می‌شود كه وزن بدن به طور یكسان روی سطح زانو پخش نشود و یك طرف فشار بیشتری را تحمل كند و در نهایت این فشار باعث ساییدگی آن طرف مفصل می‌شود. البته انحراف از نوع پرانتزی در ایران بیشتر از ضربدری شایع است.»

بی‌تحركی درمان نمی‌كند

برخی از مردم به اشتباه تصور می‌کنند که صرفا با حذف فشار روی مفصل و ثابت نگه‌داشتن آن، مشکلشان حل می‌شود، در صورتی‌که به گفته متخصصان عدم تحرک مناسب، خود خطرات جدی مانند آرتروز مفصل را در پی دارد چرا که تغذیه مفصل از طریق تحرک صورت می‌گیرد.

دکتر محمد رضا ‌هادیان دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران هم فشارهای طولانی و ثابت روی مفصل را مانند فشار روی یک اسفنج آغشته به آب می‌داند که در اثر فشار، آب خود را از دست می‌دهد و مفصل در این شرایط ، آماده ی تخریب می‌شود.

وی عادت‌های غلط در زندگی روزمره مانند نحوه نشستن به صورت چهار زانو و استفاده از توالت‌های ایرانی را از جمله موارد تشدید‌‌‌کننده آسیب به مفصل زانو ذکر کرده و می‌گوید: «عضلات در بدن همانند کمک فنرها در ماشین عمل کرده و مانع از ایجاد فشار روی اسکلت استخوانی و مفاصل بدن می‌شوند. برای همین تقویت عضلات چهار سر ران و عضلات پشت ران، هماهنگی در تقویت عضلات، کاهش وزن، تغذیه صحیح، تحرک مناسب و انجام ورزش‌های درست و حتی‌الامکان با نظارت متخصصین فیزیوتراپی و طب ورزش از جمله راه کارهای پیشگیرانه و درمانی مفصل زانو است.»

وی یکی از مهم ترین موارد پیشگیرانه و درمان آسیب‌های مفصل زانو را کاهش وزن می‌داند: «به عنوان مثال فشار وارد بر مفصل زانو در هنگام بالا رفتن از پله‌ها معادل 3 برابر وزن بدن و در هنگام پایین آمدن 7 تا 8 برابر وزن بدن است و این امر خود دلیل محکمی‌ در کاهش وزن اضافی بدن برای حفظ سلامت مفاصل، به خصوص مفصل زانو خواهد بود.»

پیشگیری مهم‌تر از درمان

متخصصان بهترین راه درمان آرتروز را كاهش عوامل بوجود آورنده آن می‌دانند و توصیه می‌كنند افراد از دو زانو و چهار زانو نشستن و عادت به آن پرهیز كنند. همچنین افرادی كه مشكل زانو دارند، راه رفتن در سطح صاف را برنامه زندگی خود قرار دهند، چرا كه هیچ آرتروزی مانع راه رفتن افراد در سطح صاف نیست.

البته در موارد شدیدتر، درمان های دارویی و جراحی زانو هم از درمان های مفید و ضروری آسیب‌های مفصل زانو هستند. در عمل جراحی زانو كه رویه مفصلی تعویض می‌شود، در واقع مفصل مصنوعی برای فرد گذاشته می‌شود و درد تا حد زیادی كاهش می یابد.

سمیه شرافتی


برچسب‌ها: کمردرد در جوانی, بهترین راه درمان آرتروز, قم, تفرش

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم مهر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 

سوزن سوزن شدن دست و پا


سوزن سوزن شدن دست و پا


گاهی اوقات احساس می کنیم دست ها و یا پاهایمان سوزن سوزن می شوند. اگر این مشکل به ندرت برای شما رخ داد نگران نباشید، ولی اگر به دفعات زیاد اتفاق افتاد به پزشک مراجعه کنید تا علت و درمان آن را برای شما بگوید.


سوزن سوزن شدن دست و پا

احساس سوزن سوزن شدن دست و یا پا به علت فشار مستمر بر اعصاب، گاهی می تواند خوش خیم و موقتی باشد؛ برای مثال هنگامی که دست خود را موقع خواب زیر سرتان می گذارید و یا پاهای خود را برای مدت طولانی روی هم می اندازید، ممکن است این حالت در شما دیده شود.

این سوزن سوزن شدن که معمولا بدون درد است، با برداشتن فشار از روی اعصاب، از بین می رود.

 

برخی موارد، سوزن سوزن شدن دست ها یا پاها می تواند طولانی‌مدت و شدید باشد و معمولا با علائم دیگری همراه است مثل درد، خارش، بی حسی و ضعف عضلات.

در چنین مواردی، سوزن سوزن شدن ممکن است نشانه ای از آسیب عصبی، عفونت باکتریایی یا ویروسی، قرار گرفتن در معرض مواد سمی و بیماری های سیستمیک از قبیل دیابت باشد.

احساس سوزن سوزن شدن در اثر آسیب عصبی را نوروپاتی محیطی می نامند، زیرا بر اعصاب دور از مغز و نخاع که اغلب در دست ها و پاها می باشند، اثر می گذارد

با گذشت زمان و در اثر کم تحرکی و یا بی تحرکی، نوروپاتی محیطی بدتر می شود.

 

علل

1- 30 درصد موارد احساس سوزن سوزن شدن، به علت بیماری دیابت می باشد. در نوروپاتی دیابتی، این سوزن سوزن شدن ابتدا در هر دو پا و بالای ساق ایجاد می شود و سپس به سمت دو دست و بالای بازو می رود.

 

2- علت 30 درصد موارد سوزن سوزن شدن ها، ناشناخته و یا ایدیوپاتیک می باشد.

 

3- 40 درصد باقیمانده به علت یکی از موارد زیر می باشد:

- سندرم درگیری اعصاب : این سندرم شامل سندرم تونل کارپال، فلج اعصاب ساعد و فلج اعصاب ساق پا است.

 

- بیماری های سیستمیک : این بیماری ها شامل اختلالات کلیه، بیماری کبدی، آسیب عروق، بیماری های خونی، آمیلوئیدوز (پروتئینی غیرمحلول که در کبد، کلیه ها، طحال و دیگر بافت ها ته نشین می شود)، اختلالات بافت همبند، التهاب مزمن، عدم تعادل هورمونی مثل کم کاری تیروئید، سرطان ها و تومورهای خوش خیم که به اعصاب حمله می کنند، است.

 

- کمبود ویتامین ها : ویتامین های E، B1، B3، B6 و B12 برای درست عمل کردن اعصاب لازم می باشند. برای مثال، کمبود ویتامین B12 موجب کم خونی کشنده می شود و این کم خونی یکی از دلایل مهم نوروپاتی محیطی می باشد. زیاد مصرف کردن ویتامین B6 نیز موجب سوزن سوزن شدن دست ها و پاها می گردد.

 

- اعتیاد به الکل: افرادی که زیاد الکل می نوشند، دارای کمبود ویتامین B1 و دیگر ویتامین های مهم می باشد که این خود دلیلی برای نوروپاتی محیطی می باشد. الکلیسم موجب آسیب اعصاب می گردد و از این رو برخی محققان به این نوع نوروپاتی، نوروپاتی الکلی می گویند.

 

- مواد سمی : این مواد سمی شامل فلزات سنگین (مانند سرب، آرسنیک، جیوه و تالیوم) و برخی مواد شیمیایی صنعتی و محیط زیستی می باشد.

همچنین این مواد سمی می تواند شامل داروهای شیمی درمانی، داروهای ضد ویروس و آنتی بیوتیک ها باشد.

 

- عفونت ها : این عفونت ها شامل بیماری لایم، زونا (آبله مرغان)، ویروس هرپس سیمپلکس (مولد تبخال) و ایدز می باشد.

 

- بیماری های خودایمنی : شامل سندرم گیلن باره، لوپوس و آرتریت روماتوئید می باشد.

 

- اختلالات ارثی : شامل گروهی از اختلالاتی می باشد که در مجموع به نام بیماری شارکو- ماری- توث خوانده می شوند.

- حوادث : در این آسیب ها، اعصاب فشرده و له می شوند؛ برای مثال فشرده شدن اعصاب در اثر فتق دیسک و یا دررفتگی استخوان.

گرچه برای نوروپاتی محیطی ارثی درمانی وجود ندارد، ولی بسیاری از انواع اکتسابی با درمان بهبود می یابند

راه های تشخیص

در ابتدا پزشک فرد را معاینه می کند و سئوالاتی راجع به محیط کار، عادات اجتماعی (مثل نوشیدن الکل)، در معرض مواد سمی قرار گرفتن، خطر ایدز و دیگر بیماری های عفونی و سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری های عصبی از شما می پرسد.

همچنین پزشک ممکن است آزمایشات زیر را از شما بخواهد:

 

- آزمایش خون : برای تشخیص دیابت، کمبود ویتامینی، اختلال کبد و یا کلیه، دیگر بیماری های متابولیکی و نشانه های فعالیت غیرطبیعی سیستم ایمنی بدن صورت می گیرد.

- بررسی مایع مغزی نخاعی : برای تشخیص آنتی بادی های مرتبط با نوروپاتی دیابتی انجام می شود.

- الکترومایوگرام ( EMG) یا آزمایش فعالیت الکتریکی عضله

- سرعت هدایت عصبی

- سی تی اسکن

- ام ار آی ( MRI)

- نمونه برداری از عصب

 

درمان

درمان موفق، بستگی به زمان تشخیص بیماری دارد. تا زمانی که سلول های عصبی محیطی از بین نرفته اند، امکان بازسازی آنها وجود دارد.

گرچه برای نوروپاتی محیطی ارثی درمانی وجود ندارد، ولی بسیاری از انواع اکتسابی با درمان بهبود می یابند. برای مثال کنترل قند خون در افراد دیابتی می تواند سرعت پیشرفت نوروپاتی دیابتی را کم کند و یا مصرف مکمل ویتامینی برای نوروپاتی های حاصل از کمبود ویتامین می تواند مفید باشد.

در برخی موارد، سوزن سوزن شدن دست و پا و دیگر علائم نوروپاتی محیطی، با درمان تشنج و افسردگی کاهش می یابد.

 

شیوه زندگی شما نیز باید درست و سالم باشد، بدین منظور:

- وزن خود را متعادل نگه دارید.

- از تماس با مواد سمی خوداری کنید.

- تحت نظر پزشک باشید.

- یک رژیم غذایی سالم مصرف کنید.

- از مصرف الکل خودداری کنید.

- سیگار را ترک کنید. سیگار باعث تنگ شدن رگ های خونی می شود و در نتیجه مواد مغذی به اعصاب محیطی کمتر می رسند.

- داروهای هومیوپاتی (تحت نظر متخصص) نقش مهمی را در بهبود آسیب عصبی دارند.

- گیاهان بابونه، رزماری و جینکو بیلوبا (Ginkgo biloba)، سیستم عصبی را تقویت می کنند.

 

ورزش برای پیچ‌خوردگی مچ پا

درمان در خانه

- ورزش کنید. ورزش های کششی می تواند از سوزن سوزن شدن پاها جلوگیری کند. به یاد داشته باشید هیچ وقت برای مدت طولانی در یک وضعیت ثابت (مثل نشستن یا ایستادن طولانی) قرار نگیرید.

کنار یک دیوار بایستید و کمی از آن فاصله بگیرید. کف دستانتان را به دیوار تکیه دهید.

یکی از زانوها را به سمت دیوار ببرید و آرنج خود را خم کنید. کف پای دیگرتان در تماس با زمین و مستقیم و صاف باشد.

آنقدر به جلو خم شوید تا زمانی که کشش عضله ساق پای پشتی خود را احساس کنید. این تمرین را با پای دیگر تکرار کنید.

 

- آب : پاها را در یک لگن پر از آب سرد قرار دهید. آب نباید یخ باشد. برای درمان بهتر، پاهای خود را حداقل دو بار در روز، در محلول آب و سرکه قرار دهید.

 

- پماد فلفل تند : مقداری فلفل قرمز تند را برداشته و آن ها را روی شعله آتش گرم کنید. فلفل ها را خرد کنید و در پارچه نرم و نازکی ببندید و آن را روی محل سوزن سوزن شدن بگذارید. گرمای فلفل، درد را کمتر می کند.

 

- جوراب مناسب : همیشه جوراب تمیز و خشک و نخی بپوشید. جورابی که باعث خشک شدن عرق پا شود، از سوزن سوزن شدن پا جلوگیری می کند. هر 8 ساعت یک بار جوراب خود را عوض کنید.

 

- کفش مناسب : کفشی را بخرید که برای قوس پای شما مناسب باشد.

 

توصیه های غذایی

- از مصرف قند و غذاهای شیرین و استعمال الکل و تنباکو خودداری کنید.

- رژیم غذایی محتوی ویتامین های گروه B برای تسکین سوزن سوزن شدن پا موثر است.

- سبزیجات برگ سبز، لوبیاها، نخود، آجیل، شیر و تخم مرغ را به رژیم غذایی خود بیفزایید.

مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان


برچسب‌ها: ویتامین های گروه B, قم, سوزن سوزن شدن دست و پا, نوروپاتی, خرم آباد

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم مهر 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  | 

ورزش برای بیماران دیابتی


  ورزش برای بیماران دیابتی


اگر شما مبتلا به بیماری دیابت هستید، این ورزش ها به شما کمک خواهد کرد که با چربی های بدنتان بجنگید، توده عضلانی خود را افزایش دهید و استرس خود را کم کنید. این ورزش ها همچنین ممکن است نیاز شما به انسولین را کم کند.


ورزش دیابت

ورزش کردن باعث افزایش عملکرد انسولین در بدن می شود و قند خون را در حد طبیعی نگه می دارد.

از آنجا که بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع دو، دچار افزایش وزن هستند، ورزش کردن باعث بهبود این علائم می شود.

قبل از شروع ورزش با پزشک خود مشورت کنید و ورزش ها را به آرامی انجام دهید. با گذشت زمان، شما می توانید شدت و مدت ورزش را زیاد کنید.

1- پیاده روی

پیاده روی یکی از آسان ترین ورزش ها می باشد و به یک جفت کفش و محل مناسب نیاز دارد. پیاده روی یکی از بهترین ورزش ها برای افراد دیابتی نیز می باشد. پیاده روی سریع که باعث افزایش ضربان قلب شود، همان ورزش هوازی می باشد.

پزشکان به افراد دیابتی توصیه می کنند که 4 تا 5 بار در هفته و هر بار 30 دقیقه ورزش کنند

تحقیقات نشان داده که افراد مبتلا به دیابت اگر حداقل سه روز در هفته و یا 150 دقیقه در هفته، ورزش هوازی را انجام دهند، بسیار مفید است.

انجمن دیابتی های آمریکا  به افراد دیابتی توصیه می کند که ورزش هوازی را نباید بیشتر از دو روز پی در پی متوقف کنید.

 

ورزش تای‌چی

2- تای چی

تای چی یک ورزش آرام و آهسته می باشد که بیشتر از 30 دقیقه انجام می شود.

تای چی، یک انتخاب فوق العاده برای افراد مبتلا به دیابت نوع دو می باشد.

از آنجا که این ورزش، تناسب اندام را فراهم می کند و استرس را کم می کند، برای افراد مبتلا به دیابت مناسب می باشد.

این ورزش باعث جلوگیری از عوارض بیماری دیابت می شود و آسیب اعصاب را کم می کند.

 

3- وزنه برداری

وزنه برداری موجب ساختن توده عضلانی می گردد و این یک امر مهم در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد.

اگر شما توده عضلانی خود را از دست بدهید، حفظ قند خون در شما مشکل می شود.

حداقل دو بار در هفته، وزنه برداری را انجام دهید.

این را بدانید که سه بار در هفته برای ورزش کردن بسیار خوب است و باید همیشه یک روز استراحت بین ورزش ها داشته باشید.

هر جلسه ورزشی باید شامل 5 تا 10 نوع مختلف وزنه برداری باشد.

برای افزایش قدرت، هر ورزش را 3 تا 4 مجموعه و هر مجموعه را 10 تا 15 بار انجام دهید.

 

4- یوگا

تحقیقات نشان داده است یوگا برای دیابت مفید است.

یوگا به کاهش چربی بدن کمک می کند، با مقاومت انسولین مبارزه می کند و عملکرد اعصاب را بهبود می بخشد.

مانند تای چی، یوگا هم باعث کاهش استرس می گردد. هنگامی که استرس زیاد شود، میزان قند خون نیز بالا می رود.

شما هر چه بیشتر این ورزش را انجام دهید، از فواید بیشتری برخوردار خواهید شد.

 

دوچرخه ثابت

5- دوچرخه ثابت

دوچرخه سواری نیز یکی از ورزش های هوازی می باشد که قلب را قویتر می کند و عملکرد ریه را بهتر می سازد.

دوچرخه ثابت برای افراد دیابتی ورزش خوبی است، زیرا این ورزش را می توانند داخل خانه انجام دهند و سرد و یا گرم بودن هوای بیرون تاثیری بر آنها ندارد و نگران افتادن نیستند.

دوچرخه سواری باعث بهبود جریان خون در پاها می شود و کالری زیادی را می سوزاند، پس برای افراد دیابتی که دچار حس پاهای خود را از دست می دهند و وزن خود را نمی توانند متعادل کنند، این ورزش بسیار مفید می باشد.

 

6- شنا کردن

به دلیل آنکه شناکردن، فشاری را بر مفاصل وارد نمی کند، از این لحاظ برای بیماران دیابتی بسیار مفید می باشد.

غالبا افراد دیابتی دچار کاهش جریان خون در عروق خونی کوچک می شوند و در نتیجه حس پاهای خود را از دست می دهند.

افراد دیابتی باید از زخمی شدن، بریدگی کوچک و یا تاول زدن پاها جلوگیری کنند، زیرا طول مدت بهبودی زخم پوست در این بیماران طولانی است و بیماران مستعد به عفونت می شوند.

کفش های مخصوص در استخر بپوشید تا از خراش پاها و یا لیز خوردن جلوگیری شود.

 

نکته

شدت ورزش مهم نیست، بلکه مهم این است که هیچ‌گاه ورزش را ترک نکنید.

پزشکان به افراد دیابتی توصیه می کنند که 4 تا 5 بار در هفته و هر بار 30 دقیقه ورزش کنند.

اگر وقت ندارید 30 دقیقه در روز ورزش کنید، می توانید 5 تا 10 دقیقه در روز ورزش کنید، و یا اینکه می توانید به مدت 30 دقیقه متوالی در روز ورزش نکنید، می توانید 15 دقیقه را صبح و 15 دقیقه را بعد از ظهر انجام دهید.

مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان


برچسب‌ها: ورزش برای بیماران دیابتی, قم, بروجرد, نهاوند, متخصص پا

 

 اراكــــــــــ: ميــدان وليـعــصر-خيـابـان امـام خمـيـنـي-جنـب داروخـانـه تخـت جمشـيد-
 
ساختمان پزشكان455-(ساختمان تيموري)طبقه اول
 
dr daghaghzade1

 

 

      

+ نوشته شده در  شنبه سی ام شهریور 1392ساعت   توسط دكتردقاق زاده -متخصص طب فيزيكي وتوانبخشي  |